Beter verwend dan verwaarloosd

Mijn kind heeft nog geen naam, heeft nog geen geboortedatum. Mijn kind is nog niet eens ter wereld. Máár een klerenkast heeft hij wel! Een klerenkast die gewoon asociaal is. Mijn kind is meer mode dan ik ooit ben geweest. Voor mezelf ben ik gierig voor een truitje van een mijer en voor mijn kind haal ik het uit London en betaal ik nog meer. Terwijl als ik iets koop voor duur kan ik het jaren aan, mijn kind waarschijnlijk maar een paar weken. Nu heb ik pakjes van de Zara en de belachelijk dure merk pakjes. Precies hoe ik mezelf ook aankleed, goedkoop combineren met duur. Het gekke is dat als het om je kind gaat maakt het je allemaal niet meer uit. Ook al weet je dat het bloedzonde is. Ik heb zelfs dezelfde pakjes in 2 verschillende maten zodat ie het wat langer aan kan dan een paar weekjes. Ik loop achter qau kleren kopen en mijn kind is meer dan bij. Alles wat ik koop is voor mijn kind. Alles wat ik krijg is voor mijn kind. Men is niet gierig als het om baby’s gaat. Ik krijg het mooiste van het mooiste en het leukste van het leukste. Kom ik van de week op kantoor ligt er een setje op mijn bureau helemaal leuk ingepakt en wel, van mijn vriendin/collega. Dat is nog eens leuk binnenkomen. Mijn andere vriendin komt van vakantie met de leukste slabber ooit van Disney, van Tijgetje. Als ik dan die dingen in mijn kast stop, ben ik bang voor wat ik nog ga krijgen want het past zoderek allemaal niet meer. Kom nu al hangers te kort . Ik heb dan ook besloten niks meer te kopen. Al ben ik af en toe niet meer te bedwingen, ik zit nu in de fase dat ik alles wil wat we samen aan kunnen, truitjes van Amplified welke je heb voor moeder en zoon. Polo’tjes in dezelfde kleur. Toch iets enigs moeder en zoon in hetzelfde?!

Af en toe ben ik bang dat ik teveel denk dat het een pop is wat ik ga krijgen. Ik heb outfitjes voor een stoere dag, voor een lief jongetje dag enz enz.

In zijn kast heb ik alle spullen tot 1 jaar, dan heb ik naast mijn kast nog een zak met zomerspullen vanaf 1 jaar en nog een zak op de kast met lelijke kleren. Jah die krijg je ook… helaas. Het ergste van alles is lelijke spulletjes krijgen. Ik, de eerlijkheid zelve, kan ook zo moeilijk toneelspelen. Maar het gaat me steeds beter af want ik krijg het wel van mensen die van me houden en ik van hun. De 2de handswinkel is blij met me;)