Piemelemoos

Toen ik hoorde dat ik een jongen kreeg was ik even van slag! Ik was er namelijk zwaar van overtuigd dat ik een meid zou krijgen. http://zwanger-reetsj.blogspot.com/2009/10/its-girl.html

Toen Jaivey er eenmaal was, zag ik niet eens van ik heb een jongen. Het was in mijn ogen geen jongen of een meisje. Het was gewoon mijnnn kinnie! Mijn vlees en bloed. Ik weet nog heel goed dat ik af en toe in het begin naar hem keek en dacht: Wat ben je ook alweer? Oja een jongen! En wel mijnnn jongen!
Ze zeggen dat jongens heel erg hangen aan hun moeder maar dat valt wel mee met Jaivey. Ik heb natuurlijk geen vergelijkingsmateriaal maar kan me nu zo snel geen verschil bedenken tussen een meisje van twee jaar of een jongen van twee jaar. Besides het kleedgedrag en het speelgoed.
De twee belangrijkste dingen waarom ik een meid wou! Want het liefst trek ik Jaivey een Missoni bikini'tje aan en laat ik hem met Hello Kitty/My Little Pony/Strawberry Cupcake spelen.

Nu ben ik Jaivey proberen zindelijk te maken. Zolang we thuis zijn, lekker in zijn blote piemelemoos of boxertje aan het spelen, potje in zicht en honderd keer zeggen dat als hij moet plassen of poepen op het potje moet gaan zitten. Nou doet hij de plasjes wel op het potje en het gepoep doet hij op de wc. Wou laatst naar de wc en zag ik een drol van een drol liggen. Jaivey was dus zelf op de wc geklommen en even zijn behoefte gedaan. Nog nooit zo trots geweest op een drol.
Grote jongen Jaiv! Heel goed! Spring door mijn huis alsof ik de loterij heb gewonnen. Alleen maar zodat Jaivey iedere keer naar de wc gaat. Want hoe maller ik doe, des te leuker Jaivey het vind.

Nu zitten we op de bank. Naast elkaar. Ik druk bezig met mn BB, Jaivey kijkt naar Bumpa. Ik kan niks opwindends vinden aan Bumpa maar Jaivey zit naast me met een stijve piemelemoos. Godskolere! Dat dat zo vroeg al werkt! Kunnen ze daar geen leeftijd aan verbinden? Ik roep geschrokken: 'Jaiv wat doe je met je piemel?' Waarop Jaivey antwoord: 'Mama mijn piemel!!!' 'Jah nou en Jaiv, blijf er van af!!!' Wat moet ik daar nou mee??? Ik krijg de slappe lach en vlieg op van mijn bank. Zo, Jaiv is grote jongen geweest (naar mijn mening een even iets te grote jongen) je kan je luier weer aan. Een discussie voeren met een tweejarige over van wie zijn piemel is, is me even teveel van het goede.

Dat is dus het verschil tussen een meisje en een jongen;)
www.reetsjblogs.nl

Een 2de?!

Laatst werd mij in een interview welke ik had met het blad KINDEREN gevraagd of ik een tweede kindje zou willen en of ik dat dan, omdat ik een BAM (Bewust Alleenstaande Moeder) ben weer bewust alleen zou doen. Mijn antwoord daarop was Nee niet op dit moment. Uberhaubt ben ik er nog niet over uit of ik wel een tweede kindje wil. Zodra je kind is geboren krijg je al de vraag, en? Wanneer de tweede?! Laat mij nog ff lekker met rust wil je? Ik bescheit mezelf nog ff liever drie keer. Ik word ook een beetje moe van die vraag. Sinds wanneer kan je niet genoeg hebben aan een kind. Het is ook bijna niet meer een vraag, het liefst willen ze je zwanger schoppen. Als iemand heeft vastgezeten voor moord en hij komt vrij vraag je toch ook niet Wanneer ga je je tweede moord plegen?

Bijna al mijn vriendinnen hebben al een tweede of zijn zwanger van hun tweede kindje. Mijn leven is nu zo perfect, heb een gezond kind, vaste oppas, kan dus nog doen en laten wat ik wil. Mijn leven is nog niet voorbij, zoals de meeste zeggen is je leven voorbij met een kind. Dat is niet waar. Met twee kinderen wel. Twee kindjes breng ik niet even snel naar mijn vader of moeder om op te passen. Met twee kinderen ga je niet even snel op vakantie. Ze zeggen als je een mond kan voeden kan er ook nog wel een tweede mond gevoed worden. Klopt! Maar een tweede kind net zo leuk aankleden word een ander verhaal. Een daggie Artis kost me nu al klauwen met geld. Met twee kinderen kosten je dat soort dingen een godsvermogen en zal je het moeten beperken tot twee keer in het jaar. Nu ziet mijn kind vaker Ballorig dan een gemiddeld kind. Met twee kinderen word dat even een ander verhaal.

Twee kinderen alleen opvoeden, stel je relatie loopt stuk, is even wat zwaarder. Nu is mijn kind gezond en heb ik een lief kind. Stel je eens voor dat de tweede wat mankeert, een huilbaby is of het een terror van een kind word. Ik ben er nog niet aan toe om die stap te nemen en al helemaal niet in mijn eentje. Ik zou mijn volgende kindje gewoon samen willen doen. Samen voor willen kiezen. Sex hebben om zwanger te raken lijkt me de beste sex ooit. Veel mensen denken dat het zwaar is om alleen een kind op te voeden. Ik vind van niet. Maar hou me ten goede want ik ben er natuurlijk nog niet. Misschien als je in een relatie zit welke stuk loopt en dan moet je het alleen doen zal het zwaar zijn. Maar als je weet vanaf dag een dat je het alleen gaat doen niet. Nu heb ik ook een gelukkie aan mijn ouders en dat ik niet werk. Denk dat dat ook heel veel scheelt. Ik denk dat zodra ik weer in een relatie zit ik wel een tweede zou willen, op het moment in ieder geval niet alleen. Maar vraag me de vraag over een paar jaar weer en mocht ik dan nog steeds alleen zijn wie weet I'll do it all over again...
www.reetsjblogs.nl

Jaivey's first bff

Vanaf dat Jaivey een jaar is gaat hij naar het kinderdagverblijf. Ik zag daar erg tegenop en de enige reden waarom ik toch overstag ben gegaan is omdat de eigenaresse van het kinderdagverblijf een nicht van mij is. Een nicht welke mijn babykontje nog heeft verschoond en jaren mijn vaste oppas is geweest. Gelukkig heb ik een makkelijk kind en heeft hij nooit een dag gehuild toen mama gedag zwaaide. Ik daarentegen wel. Jankde de ogen uit mijn kop. Inmiddels voel ik mij schuldig als ik hem een dag niet breng, want Jaivey heeft het zo leuk daar met al de kindjes. En vind het belangrijk voor zijn ontwikkeling. Jaivey heeft een beste vliendje op het kinderdagverblijf, Zoe! Zoe is een heerlijk kind! Als Jaivey aankomt staat hij als eerste bij de deur om hem op te vangen. En als ik Jaivey gedag zwaai staat hij er altijd naast om mee te zwaaien. Ze spelen zo lief saampjes. En delen alles, als Jaivey een koekie krijgt vraagt hij er ook een voor Zoe. Het zijn net Sjors en Jimmy! Toen ik vandaag Jaivey ging ophalen kreeg ik te horen dat Zoe van het kinderdagverblijf afgaat omdat hij gaat verhuizen. Nog nooit heb iets me zo zwaar gevallen. Jaivey heeft natuurlijk niks door maar ik ben er goed stuk van. Elke keer als ik Jaivey naar het kinderdagverblijf breng zeg ik; Ga je leuk met Zoe spelen vandaag? En zodra ik die vraag heb gesteld is het Zoe voor en Zoe na. Ik zal het nu moeten veranderen in; Ga je leuk met de kindjes spelen? Misschien denken jullie; Wat een aansteller... Maar het brengt bij mij gevoelens naar boven. Gevoelens die ik voelde toen mijn buurmeisje van vroeger ging verhuizen. Mijn buurmeisje waar ik elke dag mee speelde. Suzanne was haar naam. Wij waren dan wel wat ouder dus realiseerde ons het meer, maar toch... Suzanne stond een paar jaar geleden plots weer voor mijn neus en het was alsof ze nooit was weggeweest. Ik hoop zo dat Zoe ooit weer voor onze snoet staat, het was immers Jaivey's first bff. And a good friend is hard to find...
www.reetsjblogs.nl

Aan mijn tieten geen polonaise

Toen ik voor het eerst een foto zag van een vrouw met twee grote (lees: oudere) kinderen aan de borstvoeding, dacht ik dit is een zieke grap. Een vrouw van vier kinderen. Welke al tien jaar achter elkaar borstvoeding geeft. In eerste instantie las ik het weer verkeerd en dacht ik dat haar kind van tien jaar ook nog borstvoeding kreeg. Maar nee ze geeft haar kinderen borstvoeding tot vier jaar! Vier jaar!!! Een kind van twee aan de borst vind ik al een walgelijk gezicht, laat staan vier jaar. Kan er met mijn pet niet bij. Ik snap ook niet dat de foto gewoon gemaakt heeft mogen worden, vind het net een foto uit de Playboy. Ook dacht ik dit is een Amerikaanse, die hebben vaker van die achterlijke dingen. Nadat ik er achter kwam dat het om een Nederlandse vrouw ging met een eigen bedrijf dacht ik dat dit een stunt was om haar producten beter te doen verkopen. Ik heb zelf ook al gedacht aan een sextape om mijn site http://www.reetsblogs.nl/ van de grond te krijgen maar dit was toch wel een stunt waar je een stuntman voor nodig zou hebben. En na even de vrouw gegoogle-d te hebben bleek niks minder waar. Ze houd er een hele levenstijl op na. Wil zelfs een kenniscentrum gaan opzetten, en richtlijnen maken om instanties te certificeren met als doel het lang voeden van kinderen volledig in de samenleving te laten integreren. Laten we wel wezen, ook al heb ik nooit borstvoeding gegeven, was veels te bang dat me net een jaar inzittende siliconen het zouden begeven en zouden veranderen in theezakkies, ik vind wel dat dat het beste is. Ik was gewoon egoïstisch. Ik heb niks tegen borstvoeding geven, maar vier jaar :s come onnn... En dan nog, als je wil dat je kind gezond is en vind dat je kind het nodig heeft, snap ik dat ook nog maar ga dan kolven! Zo'n groot kind van vier jaar aan de borst, vind ik echt niet kunnen. Haar compagnon zegt zelfs dat zij borstvoeding geven weer sexy maakt. Maar hallooo?!?! Sinds wanneer moet je kind voeden iets sexy's zijn?! Als ik Jaivey een danoontje geef, trek ik er toch ook geen geile snoet bij?! Ik quote: Borstvoeding geven is geen last, dat is een passie. Nou het kan mij niet gepassioneerd genoeg zijn, maar iedere keer die tiet uit mijn bh is voor mij op zeker een grote last. En ik geef hier weer mijn ongezouten mening en een ieder die er net zo over denkt, prima... Maar aan mijn tieten geen polonaise, en op zeker niet vier jaar lang!
http://www.reetsjblogs.nl/

www.reetsjblogs.nl

SOON ONLINE!!!!!!!!
www.reetsjblogs.nl

Baby daddy bedreigen...

Mijn baby daddy en ik zijn goed op elkaar! Op een eigenaardige manier hou ik zelfs wel een beetje van hem. We hebben geen afspraken wat betreft Jaivey. Ik ben gewoon de baas, mijn wil is wet en als hij Jaivey wil zien, kan en mag dat altijd. Alleen was baby daddy nooit zo halerig. En ik zat daar niet mee. Jaivey weet wie zijn vader is en als hij hem wel haalt is het altijd even leuk. Alleen een keer heeft baby daddy het gepresteert om twee maanden niet te komen en toen heb ik hem even bedreigd als hij dat nou nog een keer flikt, ik er nog twee maanden aanplak. Dat was een valse bedreiging want ik zou Jaivey nooit en te nimmer weghouden bij zijn vader.

Baby daddy komt hem nu al een tijd lang elke week halen. Elke week heb ik het er weer moeilijk mee, ik heb hem liever die dag bij mij. Jaivey is weekends bij mijn vader en door de weeks twee dagen op het kinderdagverblijf. De dagen dat ik hem dus heb wil ik hem eigenlijk niet weggeven (ja of het moet me uitkomen, dat ik die dag een stap- of shopdag heb ingepland, ik weet het, egotripper ben ik!). Ik denk ook weleens aan die moeders welke gezamenlijke voogdij hebben met hun baby daddy. Wat een hel lijkt mij dat! Dat je zo je kind af moet staan voor de helft van de week. Ik zou dat niet overleven. Medelij heb ik met die vrouwen. En ben iedere keer stiekem heel blij dat ik een BAM (Bewust Alleenstaande Moeder) ben.

Ik had voor morgen een date met Jaiv, we zouden saampjes naar de speeltuin gaan. Zelfs een double date, Peggy en Damy zouden ook meegaan. Had er al helemaal zin in, totdat baby daddy roet in het eten kwam gooien. Ping; Kan ik Jaivey morgen ophalen? Ja natuurlijk zeg ik met pijn in mijn hart. Leuk, zeg ik maar ik lieg. Hij verteld mij hoe erg hij Jaivey mist. Ik vertel hem dat ik Jaivey nu al mis wetende dat hij hem morgenochtend komt ophalen. We grappen wat weg en ik bedreig hem weer; Wat een geluk dat wij geen gezamelijke voogdij hebben want ik zweer het ik zou je om laten leggen. En dat was geen vals dreigement...

Slechte moeder

Jaivey word alweer 2! Moet ik eerdaags na lange tijd weer naar het consultatiebureau. Dan krijg ik weer eeuwig dezelfde vragen; Hoe is de relatie met de vader? (Gaat je geen moer an! Maar...) Ja gaat goed. En ben jij al an het werk? (Wat kan jou dat schelen?! Lik me reet!) Nee, nog steeds niet. En op het moment dat op het puntje van me tong ligt om te zeggen; Maar zit ik hier voor mezelf of voor Jaivey zijn groeiproces? Zegt ze altijd; Nah kleed hem maar uit dan ga ik hem even wegen en meten. Altijd is de uitslag dat Jaivey een kerngezonde jongen is. Voel ik me altijd weer even een goeie moeder.

Tot de vraag komt; En slaapt ie al in zijn eigen bedje? Nee! En daar heb ik ook geen behoefte aan. Jaivey ligt goed en ik nog beter. Toen Jaivey een jaar was, heb ik met pijn in mn hart geprobeerd hem in zijn eigen bedje te laten slapen. Heeft een hele week bloed, zweet en tranen gekost. Veel tranen vooral, zowel van hem als van mij. Maar iedere avond als ik naar mijn bed ging, miste ik hem. Pakte ik hem weer uit zijn bedje om hem naast mij neer te leggen. Zijn ledikant staat dan wel tegen mijn bed aan en toch voelde ik een afstand. Iedereen waarschuwt mij voor hoe langer ik hier mee doorga, hoe erger het word. En dat als ik een vriendje krijg dat ik het voor mezelf heel moeilijk maak. Nah voorlopig denk ik dat ik nog heel lang alleen blijf en zoniet, dan zie ik dat dan wel weer. Ik wil Jaivey pas in zijn eigen bedje laten slapen als we heel goed saampjes kunnen communiceren en ik het hem kan uitleggen of als we gaan verhuizen en hij zijn eigen kamer krijgt. Tot die tijd blijft hij lekker bij mij in bed. Niet omdat hij dat wil maar omdat ik dat wil! Zijn hele Theophile et Patachou uitzet word nu gebruikt als stortplaats voor mijn vouwwerk.

Ik betrap mezelf erop dat hoe ouder Jaivey word, hoe makkelijker ik word. In het begin wil je de opvoeding zus en zo doen maar gauw blijkt dat het allemaal niet te plannen is. Ik ben sowieso een makkelijke moeder maar had altijd 2 regels, eten in je stoel en op tijd naar bed. En zelfs in die 2 simpele regels begin ik te falen. Jaivey eet zo goed de hele dag door dat als hij nie wil eten, dat niet hoeft van mij. Hij eet de hele dag door, lijkt wel een volwassen kerel. Snaai maar net zo goed fruit en alleen maar gezonde dingen dus ik kan me niet zo druk maken wanneer ie een keer niet wil eten. Zodra Jaiv zijn luiken opent, is t; (koe)kie, (koe)kie, (snoe)pie, (snoe)pie, ma ma bloodje, bloodje... Jah Jaiv eerst bloodje en dan mag je alles wat je wil! En daar maakt hij ook gebruik van.

Dat op tijd slapen, is heel lang goed gegaan. Maar af en toe slaapt Jaivey 's middags door verschillende redenen (we gaan daggie ballorig, we gaan op straat op het moment van zijn dutje enz) later dan normaal, word wakker rond 6. Nah dan krijg ik hem niet in slaap om 8 uur. En wat kan mij het schelen, de dagen dat ie niet naar het kinderdagverblijf gaat heeft ie geen tijd om op te staan en kan ik weer lekker langer blijven liggen. Hij krijgt zijn hele leven nog genoeg regels en verplichtingen.

Toen ik nog geen moeder was, wist ik het allemaal maar al te goed maar in realiteit blijkt dat het allemaal niet zo makkelijk gaat zoals je wil. Ik leer elke dag wel iets over hoe ik het anders kan doen of de volgende keer beter kan doen. Doordat ik gefaald ben om mij te houden aan de enige 2 regels die ik mezelf (of beter gezegd Jaivey) heb gegeven voel ik mij soms best een slechte moeder. Maar dan maar... Ik doe het allemaal uit liefde voor mijn pikkemoos...

Neusamandelen

Af en toe denk ik waar ben ik aan begonnen? Waarom in hemelsnaam wou ik ook alweer een kindje? Als Jaivey zijn kleine teen al stoot wil ik de haren uit mn kop trekken. Toen ik dus hoorde dat zijn neusamandelen moesten worden verwijderd heb ik de ogen uit mn kop gejankt. Bij het lezen van de voorlichting kwam ik niet verder dan de opname, weer huilen. De dag ervoor heb ik geen oog dicht gedaan. De dag zelf 6 uur op, half 7 ging de bel. Het was mijn stiefvader die meeging naar het ziekenhuis. Jaivey zo vrolijk als een clown en ik op van de zenuwen omdat ik wel wist wat hem te wachten stond. Eenmaal in het ziekenhuis is Jaiv vrolijk an het spelen met duplo blokken ondertussen komt de zuster aan alle ouders vertellen hoe die dag gaat verlopen. Alle ouders hebben vragen, ikke niet, ik loop alleen maar te snikken. Jaivey werd bijna niet geholpen want omdat ik niet de voorlichting verder dan de opname had gelezen, had ik Jaivey wel nog wat laten drinken. Wat dus niet mocht. Goh?! Vonden jullie dat niet eten niet genoeg? Mocht hij nu ook nog is niet drinken?! Hij mag helemaal niks van jullie, van mij mag ie altijd alles. Omdat ik wel dood ging van de honger haalde mijn stiefvader een tosti en saucijzenbroodje die ik stiekem aan het opeten was. Als Jaivey al mijn kaken ziet bewegen roept hij al: etuh! Etuh! Eenmaal mijn ontbijt achter mijn kiezen was Jaivey aan de beurt. Daar gingen we dan, de operatiekamer binnen. Van de geur die daar hing werd ik al misselijk. Jaivey moest door een kappie ademen. In het begin vond hij het nog grappig maar het duurde hem te lang voor die high werd dus ging tegenstribbelen. Jaiv huilen, ikke huilen! Voor ik wist had ik een slappe pop in mijn handen. Er ging van alles door mijn hoofd. Zoderek werkt de narcose niet volledig en voelt hij nog alles. Knettergek maakte ik mezelf. Eenmaal op de wachtkamer, huilde geen van de ouders. Was ik nou de enige huppelkut hiero? Houden hun dan niet zoveel van hun kind als ik? Ben ik echt zo'n drama-queen? Na dik 10 minuten, kon niet eens de Prive (leesmap) uitlezen riepen ze mij er alweer bij. Ik loop de uitslaapkamer in en mijn kind was al bij. Maar dat was niet de bedoeling?! Zodra hij zijn ogen open zou doen, moest hij mij, zijn enige vertrouwenspersoon in zijn korte leventje zien. Nee maar er stonden drie lelijkerds om hem heen. Aan hem te sjorren, bloed uit zijn neus, huilen en nog steeds zo slap als een pop. Het liefst schold ik het hele ziekenhuis bij elkaar. En deelde ik nog een paar rake klappen uit maar het enige wat ik deed was mijn kind afpakken. Ik hield me rustig. Zoals een goede moeder hoort te doen. Jaivey in mijn armen, zat ik hem te sussen en voelde dat nare gevoel al opkomen. Ik vroeg een bekertje water. Het hielp niet. Ik zou ieder moment flauwvallen maar wou mijn kind niet loslaten. Wist zeker dat hij het dan uit zou schreeuwen. Je mag ook maar in je eentje op de uitslaapkamer maar ik smeekte of ze nu nu nu mijn stiefvader wouden halen. Stiefvader??? Wij dachten dat het zijn vader was! Wat ziet hij er nog jong uit! GODTERINGTYFUS (dat zei ik dan niet) willen jullie hem nu halen want ik ga flauwvallen. Opeens sprong er een zuster op en een ander wou Jaivey van me overnemen. Nee ik wil er zijn voor mijn kind. Voor ik Jaivey zou laten vallen, legde ik hem in een bedje. Hij was te zwak om te huilen, gelukkig want nu kon ik me laten vallen. Hoofd tussen uw benen, goed in en uit ademen. We gaan u even neerleggen. In plaats van Jaivey weer naar de afdeling werd gebracht, lag ik daar als eerste. Na 5 minuten kwam Jaivey ook de afdeling op. Slapend! Gelukkig, want voelde me nu misselijk. Ik naar de wc die tosti en saucijzen er weer uitgooien. Zo! Ik kon er weer tegen aan. Ik kon weer de supermom uithangen maar voelde mij de slechtste moeder ooit... Om mijn schuldgevoel weg te kopen ging ik naar de Intertoys en kocht Duplo Disney voor Jaivey. Een kalootje voor als hij wakker zou worden. Jaivey werd gelukkig ok wakker (wel met een bloedneus maar ok...) en genoot van zijn ijsje. Het hele vriesvak zou ik zo bij de Appie Heyn leegtrekken. We mochten naar huis! De dagopname heeft nog geen 4 uur in zijn totaliteit geduurd maar het waren de langste 4 uur van heel mijn leven.

Je leven is voorbij met een kind, neeh het begint dan pas...

Half 12! Zo mijn job zit erop, lekker naar huis naar me kleine man. Voor mij is de avond afgelopen voor de rest begint hij nu. Ik loop de deur uit en zeg mijn collega's gedag. Op het moment dat ik naar de tramhalte wil lopen kom ik een oude vriendin tegen; He Ray, kom mee! kom mee! Ff drankie doen. Uhm jah dat kan ik wel, die kleine hoef ik niet over te nemen van mijn moeder, die maakt zelf zijn flessie als ie wakker word, laat een boertje en veegt zijn mond af en brengt zichzelf weer in slaap. Dus ik ga wel ff mee.. Back to reality!!!!! Neeh ik moet naar huis ik heb een kind. Dit bedoelde men dus met je leven is voorbij als je een kind heb... Pff ik baal, ik zou super graag een drankie doen, bloedgesjellie die spontane drankie's maar helaas. Je leven is niet afgelopen met een kind maar het is allemaal zo schematisch terwijl ik hou sjoveel van die spontane dingen, die zijn extra leuk. Nee ik leef met een schema, om de drie uur moet Jaiv eten, na het eten een uurtje lachen en wakker zijn, na een uurtje gaan janken omdat ie moe is. Als ik 1 ding nooit heb gesnapt van kinderen is dat ze gaan janken en vervelend doen als ze moe zijn, ga gewoon slapen!!!!!!!!!!!!!!!!! Dus na mijn kind in slaap te hebben gesust slaapt hij een uur, anderhalf en word weer wakker zodat ik weer als ik op straat ben een plek kan zoeken om mijn fles op te warmen en als ik thuis ben kan stoppen waar ik mee bezig was om een fles te maken en dan weer het hele ritueel overnieuw. Onderweg naar huis in de tram baal ik als een stekker, ik bedenk me allemaal scenario's, was mijn zussie maar oud genoeg en kon die maar met hem thuisblijven. Had ik maar nog een oppas naast mijn moeder waar ik Jaivey aan toevertrouw, die ik gewoon klokke 12 uur kan bellen om te vragen of ze op kan passen en ik fijn een drankie kan gaan doen, maar niks is minder waar... Mijn zussie is niet oud genoeg en zo'n oppas heb ik nie. De hele weg gebaald te hebben bel ik aan en loop ik naar boven ik wil net tegen me moeder zeggen dat ik mijn oude vriendin net tegen kwam en dat ik flink baal want dat ik best een drankie had willen doen, spontaan!!! Ik loop de woonkamer binnen en zie mijn kind in de armen van me moeder me met grote ogen aankijken, en in plaats van dat ik tegen mijn moeder ga klagen dat me leven voorbij is voel ik mij schuldig en kijk ik met puppilen die veranderd zijn in hartjes net als in een tekenfilm en met een schuldgevoel dat ik zo heb gebaald naar mijn kind, ik word wee van binnen en kus mijn kind... Neem hem over, hij heeft net een flessie gehad dus gaan we nu een uurtje lachen en na dat uurtje breng ik hem in slaap en kruip ik naast hem... Wat nou een drankie doen???

Clichés

Je houd meteen van je kind. Je vind je eigen kind altijd knap. Je vergeet je pijn van het bevallen meteen als je kind geboren is. Als er wat met je kind gebeurt spring je van het hoogste gebouw van Amsterdam. Alles is onbelangrijk wat je eerst belangrijk vond. De liefde welke je heb gevoeld voor een man stelt niks meer voor.
Toen ik naar mijn kind keek voor het eerst had ik zoiets van; He jah jij was het al die tijd, alsof ik hem al heel lang kon. Ik hield meteen na 1 dag van hem. Dag 1 was hysterisch maar met de dag hou ik meer van hem. Ik dacht dat ik het wel zou zien of mijn kind knap of lelijk is maar ik vind hem knap. En kan dus niet weten of ik goed oordeel. De enige die het eerlijk tegen mij zouden zeggen als mijn kind lelijk was zijn mijn moeder en Peggy maar die zijn zelf hondsdol en verliefd op hem dus die kunnen ook niet oordelen. Ik ben niet vergeten dat het bevallen pijn doet maar wel het gevoel van de pijn. Het is een pijn die niet te beschrijven is. Iedere wee zie je het licht en als je richting hemel of hel loopt zakt de wee weer weg. Je denkt dood te gaan, je denkt dat je hart ermee stopt en op het moment dat je denkt je ogen te sluiten zakt de wee weg. Maar als ik de loterij win wil ik nog 7 kinderen en zou het me alle 7 keer waard zijn, de pijn is niks vergeleken de liefde welke je heb voor je kind. Ik vind dat het woord liefde onder doet voor wat je voelt voor je kind, vind dat het een andere benaming moet krijgen.
De eerste dagen dacht ik dat ik dit gevoel niet zou trekken elke dag. Ik vroeg mijn vriendinnen of ze me hier niet voor konden waarschuwen. Iedereen waarschuwt je voor dat een kind hebben moeilijk is, veel geld kost bla bla bla maar voor dit gevoel waarschuwen ze je niet (Dat vertellen ze je er niet bij). Dit gevoel is angstaanjagend, dit gevoel is doodeng en overweldigend. Ik dacht dat ik dit gevoel niet zou trekken want met de dag word het erger maar het went. Toen mijn kind een stikgeval had zag ik zo de grond onder mijn voeten vandaan schuiven en liep al richting keuken om van 1 hoog van het balkon te springen. Als ik niet dood zou zijn, zou ik verder lopen naar de gracht om mezelf te verzuipen. Ik wou geen kind meer, vond het mooi geweest dit kon ik niet aan, dit was niet voor mij weggelegd, het was iets te groots, te moois. Ik was een hele dag over mijn toeren, heb 1 dag lang alleen maar gehuild. Record voor mij! Het is sjo een lekker maar tegelijkertijd ook eng gevoel. Je heb een zwakte, je heb iets wat je raakt, waar iemand je mee kan pakken. Ik ben sjo verliefd op mijn kind dat ik zijn stront wil opvreten, weet zeker dat het heerlijk smaakt. Ik ben sjo verliefd op Jaivey dat ik zijn boeren en zure kots heerlijk vind ruiken. Sjo verliefd… Ik loop alleen over straat en het voelt alsof ik met een geamputeerde arm loop. Ik ben nu Wij. Ik dacht dat het allemaal geouwehoer was maar alle cliche´s kloppen.

L.A.B Life After Bevallen

Ben er helemaal niet mee bezig, ik denk er nooit aan, totdat mijn fijne vriend G. mij vroeg wanneer ik weer mocht sexen. Ik zei dat ik dat niet wist en dat ik daar dus helemaal niet mee bezig ben. Ik zal je zeggen na zijn vraag ben ik er over na gaan denken en ben als de dood. Dagelijks voel ik mijn buik nog rommelen, aan het helen van die 9 maanden Jaiv te hebben gedragen. Mijn benen doen ook nog pijn van de ruggenprik. Ik heb nu bijna een jaar geen sex gehad en denk dat ik er nog een jaar achteran plak want ik zou nie durven. Ik zou nie weten hoe . En moet ook zeggen ik mis het niet. Zoals iedereen weet ben ik er al nie hondsdol op en doe ik het het liefst alleen op zon- en feestdagen (Jaiv is ook verwekt op Queensday - Mijn moeder zei; Ik dacht dat jij het alleen deed op zon- en feestdagen, Jah mam het was koninginnedag!!!! hahaha).
De verloskundige vertelde mij ook van alles over sex na de bevalling, ik luisterde er niet eens naar, ene oor in, andere uit. Was alleen maar bezig met het te bedenken hoe ik die buik weg zag te krijgen. Wat mij wel is bijgebleven was dat je niet meer zo nat werd de eerste paar keer, nou toen was ik al helemaal genezen. Dat het stroef gaat, dat doet me een pijn!!!
Wat ik wel mis is de aandacht, de smsjes, de telefoontjes, mijn zoenacties, de dates, het alles eromheen. Maar hoe erg ik dat ook mis, ik heb er de tijd niet voor. Ik ga 1 weekend in de maand uit en alles wat daar rondloopt is oud vlees of te jong (moet nog geslacht worden). Zijn het niet eens waard om mijn aandacht aan te geven, mee te bellen of te smsen, laat staan te zoenen. En die ene dag dat ik dan uit ben heb ik het te druk met mijn meiden. Voor de rest heb ik mijn handen vol aan Jaivey. Ik weet dat je leven niet is afgelopen met 1 kind, en ik weet dat ik, Raquel, niet alleen moeder ben, ik ben ook nog Reetsj maar zo voelt het niet. Als ik nu te horen krijg dat als je een kind heb gekregen dat dat het einde is en ik moet trouwen met Jaiv dan schrik ik daar niet van. Beter zelfs dan teken ik daarvoor!!! Opeens dacht ik ook aan hoe moeilijk het wel niet moet zijn om ook maar iets te beginnen, een relatie, een scharrel met kind. Een scharrel mag niet in de buurt bij mijn kind maar die is altijd in mijn buurt. En een relatie (je moet eerst scharrelen voordat het een relatie word dus hoe moeilijk is dat als je al niet kan scharrelen haahah) met een kind lijkt me ook moeilijk, het is toch niet zijn kind. Hij zal er nooit zoveel van houden als dat jij doet. Hij zal Jaiv vervelend vinden als het huilt of een terror is en ik heb nog engelengeduld over. Hij zou zijn kind misschien anders opvoeden dan dat jij doet. Misschien vind Jaivey hem wel niet zo leuk als dat ik hem vind. Als manzijnde neem je niet alleen een relatie met mij, je krijgt Jaivey er ook bij... Je zal maar verliefd worden op iemand maar het werkt niet vanwege je kind?! Zonder na te denken is de relatie dan over. Een relatie hebben, behouden anno 2009 is al moeilijk genoeg zonder kind maar met kind lijkt het me onmogelijk. Ooit zal ik mijn 2de prins op zijn witte vespa tegenkomen die mij met al mijn bagage (flaws and all - Beyonce) en Jaivey neemt maar bereid je maar voor daar zullen nog heel wat columns over geschreven worden...
Tot die tijd heb ik mijn eigen Prince Charming...

Meege(be)vallen

De hele dag heb ik lopen klagen, ik was het zat, ik wou niet meer zwanger zijn. Ik heb zelfs de uitspraak gedaan, ik wil uitscheuren tot aan me naad als ik maar nu! Nu!! Nu!!! beval. Toen me weeën dus begonnen dacht ik dat god me zou laten uitscheuren. Ik lag in bed en mijn moeder lag een kamer naast mij. Over en weer waren we aan het schreeuwen, zij lachte.
Ma wat lach je?
Die reclame van Heineken!
Goed is die he?
Jah ik heb buikpijn…
Wat wil je dat ik er aan doe?

Opeens staat ze pontificaal naakt in mijn deuropening en wijst haar onderbuik aan en zegt; Hierrrrr heb ik pijn. Waarop ik zeg; Oh rot je op met je Surinaamse taferelen. Je oma (Blank) had dat ook altijd dus dat wil niks zeggen!!!
Ik draai me om en mijn kind heeft de hik, ik concentreer mij op die hik en val in slaap maar niet voor lang ik word wakker door een wee. Ik dacht haha dat is een grap. Een voorwee. Ik ging weer slapen maar dat lukte maar 20 minuten. Weer een wee, ik verdomde het om het me moeder te vertellen. Maar na weer 20 minuten kon ik nie anders. Ik vloog haar kamer in, lachend zei ik dat ik weeën had. We lagen helemaal dubbel van de zenuwen. Ik zei dat ik haar zou laten slapen. Dacht ook dat ik dat weer kon want dat het weer iets psychisch zou zijn en nu dat de grap voorbij was en we hebben gelachen erom was het over. Maar niets was minder waar. Het begon allemaal om kwart over 1 en had besloten de weeën in mijn eentje op te vangen tot de volgende ochtend en dan pas me moeder wakker zou maken. Dat lukt m e helaas maar tot een uur of 4. Ik kon het niet meer alleen ik ging naast mijn moeder liggen en vertelde dat ik al de hele tijd weeën had en nu om de 8 a 7 minuten. Ik hield het allemaal netjes bij op papier. Mijn moeder trok haar badjas aan en ging een wassie draaien en de kinderkamer in orde maken. Mijn tas inpakken en dat soort dingen. Om de 8 minuten schreeuwde ik om mijn moeder en hoorde je haar een sprint nemen door de gang om vervolgens doggystyle achter mij te gaan staan om over mijn rug en buik te wrijven. Bij elke wee die ik kreeg ging ik voorover buigen en mijn buik wiegen. Op een gegeven moment had ik een uur lang om de 6 minuten weeën, je mag pas bellen om de 5 minuten. Een leugentje om eigen bestwil kon nu geen kwaad. Ik liet mijn moeder de verloskundige bellen, ik kon dat zelf ook maar dan zouden ze me niet serieus nemen als ik nog kon bellen zouden hun denken dat ik het allemaal wel aankon. Ze vroeg me aan de telefoon, ik ging in een toeval (komedie) en gaf de telefoon weer terug aan mijn moeder die even een potje ruzie met der ging maken. Ik hoorde alleen maar; dat is makkelijker gezegd dan gedaan, heb jij zelf kinderen??? Wat jij moet doen is hier naar toe komen met een bloedgang, dat moet jij!!! Na 10 minuten belde zij terug dat we maar meteen naar het ziekenhuis moesten komen. Ik was als de dood een wee te krijgen in de auto en ik dus niet mijn moeder had om doggystyle achter me te gaan staan. Gelukkig kreeg ik er 1 voor de deur en 1 weer voor de deur van het ziekenhuis. Het eerste waar ik om voeg was morfine. Ik kreeg dat, iets fantastischhhhh… Je kreeg een knop en als het lichtje brandde kon je erop klikken en dan kreeg je een shot. Ik bleef drukken en was zo high het leek sensation white wel. Ondertussen waren al mijn vriendinnen bij me in de kamer… De ekte ekte vriendinnnen!!! Het was net een scene uit sex and the city. Het was een echte Reetsj bevalling, niemand die zo een bevalling wil en zou kunnen hebben, alleen ik! Het was iets fantastisch. Mijn vriendinnen Peggy & Mabel en Kelly en Anique. Mijn moeder, mijn broertje en mijn tante. Bij elke wee lag ik mijn been in Anique der nek die mijn been masseerde, schreeuwde ik tegen Peggy; Harder! Harder!! Harder!!! Die zat mijn rug te masseren. Riep ik Kelly om mijn tenen naar achter te drukken want ik had kramp. Toen de zuster weer eens kwam om mij te fouilleren (toucheren) had ik maar 1 centimeter meer ontsluiting dan tevoren, ik raakte in paniek ik dacht dat ik het licht zag, die zag ik trouwens bij elke wee en wanneer ik het pad wou volgen richting het licht zakte mijn wee weer weg. De zuster vroeg of ik een ruggenprik wou. Nu! Nu!! Nu!!! Neeh over een uurtje… Ik vroeg of ze het spoor bijster was en dat ik dit niet nog een uur vol hield. Gelukkig zag ze aan mijn gezicht dat ik het meende en kon zo terecht bij de mensen die mij die ruggenprik moesten geven. Zo dat was een stukje hemel op aarde, voelde me verlamd tot aan mijn navel. Ik ging even slapen, mijn moeder en Kelly ook, van de bank werd een slaapbank gemaakt. Peg ging filmen hoe ik lag te snurken terwijl je op de monitor zag dat ik een wee had en Anique was alle telefoontjes aan het beantwoorden. Dit tot ik 10 cm ontsluiting had, iedereen behalve mijn moeder en broertje moesten de kamer verlaten de afspraak was dat de ruggenprik nu zou moeten gaan uitwerken en ik dan mijn persweeën kon mogen verwelkomen. Maar nu wist ik wat weeën waren, nu had ik al uitgerust, ik wou niet weer weeën. Het leek wel of ze mijn gedachten lazen en vertelde mij dat we het zouden proberen met de ruggenprik in mijn rug zouden gaan persen. Dolgelukkig was ik. Ik persen en persen maar, kind van mij, zakte iedere keer weer diep terug. Toen ze mij dus vertelde dat we het misschien toch maar zonder ruggenprik moesten doen, heb ik zo hard geperst dat ie er zowat uitvloog. Ik voelde niks maar mijn moeder hoorde ik zeggen Goed zo Ray je gaat goed, ik zie al oortjes, zij zag oortjes en ik voelde niks. Ik voelde gewoon niet een rond hoofd uit mijn tunnel komen. Wat ik wel na 10 min voelde was het lichaam van mijn kind op mijn borst. Ik zag hem niet, ik wist niet hoe hij eruit zag (I don’t know much, but I know I love you…). Ik wist alleen dat hoe hij op mij lag met zijn arm onder zijn hoofd dat ik ook altijd zo lig voor ik in slaap val. Ik wist alleen dat dat het lekkerste gevoel ooit was. ..

Dat vertellen ze je er niet bij

Zwanger zijn is zo fantastisch. Zwanger zijn is zo mooi. Zwanger zijn is zo lekker. Nou ik vind zwanger zijn wel leuk maar die rose wolk waar de meeste op zitten dat heb ik nou niet. Vind het allemaal wel leuk maar niet werelds, ik wil gewoon mijn kind!!! Iedereen doet net of zwanger zijn iets geweldigs is en de bevalling jah die is dan wel zwaar maar het is het allemaal waard. Men doet net alsof je na de zware bevalling in paradise terecht komt maar niets is minder waar. Nu dat ik 6 maanden zwanger ben komen de horror verhalen, die vertellen ze je niet als je net zwanger bent. Neeeh die vertellen ze je pas wanneer er geen weg terug meer is. In het begin word er niet gesproken over; tot het uitscheuren tot aan je naat. Praten ze niet over dat je na de bevalling niet leuk naar huis mag met je kind en live happily ever after, neeh je moet nog van iets bevallen, de moederkoek wat ook een hele opgave is. Ze praten niet over dat je nog dagen naar een slagersvrouw ruikt want je loopt leeg van vies bloed en hoe vaak je je ook douchet en verschoont het blijft lopen en stinken. Hele brokken (biefstukken)komen er uit je doos!!! Jaaahhhh dat wist je niet he?!

En dat je van al dat persen een lkkr trosje tussen je naat krijgt, aambeien noemen ze dat!

Ik ben altijd al een lichte patiënt geweest van aambeien vanwege mijn zeer slechte stoelgang en heb bij lange na nie trossen maar ben bang dat na de bevalling het mij niet bespaard zal blijven. Ik bel mijn vriendin M. welke daar ook last van had en zij adviseerde mij om koelelementen tussen mijn kont te leggen. Pfff lekker dan loop ik zo met koelelementen tussen me naat, dat hebben ze mij niet verteld!!!!

Ik moet een boek gaan schrijven over wat ze je niet vertellen voordat je zwanger bent/raakt. Gelukkig heb ik nooit de gedachte gehad dat het allemaal rozengeur en maneschijn zal zijn. Af en toe krijg ik een paniekaanval, dan lig ik op mijn bank lekker dvd’tjes te kijken BH 90210 hele seizoenen achter elkaar als ik me dan omdraai en zie mijn wieg staan met geen kind erin, ben ik bang voor wat komen gaat en realiseer ik mij maar al te goed dat deze luie daagjes er niet meer voor mij in zullen zitten. Ze zullen er zijn maar met babyboy erbij. Welke ook mijn aandacht nodig heeft en ik dus Dylan en Brenda op pauze moet zetten. Nu ben ik in een weekend door een seizoen heen maar waarschijnlijk als die kleine er is doe ik een seizoen over een seizoen. Ik word nu al krankzinnig van het 3 keer in de nacht opstaan om te plassen laat staan dat ik knettergek word van het om de 3 uur voeden!!! Ik heb echt geen last van een postnatale hoor als jullie daar bang voor zijn maar het mooier maken dan dat het is, dat is iets wat ik niet kan. Ik zal van mijn kind houden en het zal het echt wel allemaal waard zijn en ik wil niks liever dan mijn kind maar geloof ook echt in de tijden dat ik mijn kind achter het behang zal willen plakken en dat het huilen me nader staat dan het lachen. Dat heeft iedere moeder weleens, maar dat vertellen ze je er niet bij

Scheren en harsen

Het is zo ver! Het is nu zo ver dat ik 5,5 maand ben en niet meer mijn veters 1 2 3 gestrikt krijg. Dat ik niet meer 1 2 3 mijn voeten in kan smeren. En zo zijn er nog veel meer dingen welke niet meer 1 2 3 kunnen. Dingen welke je normaal gewoon doet zonder erbij na te denken. Zo nu kan ik ook niet meer mijn doos scheren. Ik doe het nog wel maar het is een hele opgave. Ben er veel langer mee bezig dan normaal en ik ben bang dat mijn streepje erg schuin is. Ik kan hem niet zien namelijk, ik doe het op gevoel. Ik heb nog 3,5 maand te gaan en dan moet ik bevallen. Nu zijn er 2 dingen welke ik als eerste ga doen als mijn water is gebroken of ik de eerste wee op voel komen, dat is een klysma in me naatje dauwen want ik moet nooit naar de wc (1 keer in de week is veel) maar dan zal je zien als ik lig te bevallen dat ik moet, dat dat die ene dag in die week is. Dat kan me niet gebeuren, mijn kind in de stront, te ransig! Buiten die klysma om, moet dus iemand mijn doos voor me scheren. Iedere keer zie ik het hele tafereel als een film voor me voorbij flitsen. Die klysma kan ik zelf doen maar die doos scheren moet ik laten doen. Mijn moeder of vriendin, maar ik wil goed geschoren worden vanaf mijn naat gewoon, zoals ik hem zelf ook zou scheren niet alleen het streepje want aangezien ik mijn benen wijd zal moeten spreiden kijken ze niet alleen mijn doos in maar ook mijn naat.

Nu heb ik besloten om een maand van te voren mijn doos te harsen. Dan heb ik er geen omkijken meer naar. En word mijn kind geboren zonder stront en zonder haren en komt hij tenminste uit mij met een recht streepje (of geen) maar in ieder geval geen schuine en hier en daar nog een plukkie.

Ga natuurlijk het laten harsen buiten Amsterdam doen. Al moet ik 1000 km rijden maar ik heb geen zin als ik zo achter mijn kinderwagen loop ik mijn harser voorbij zie lopen en zij bij der zelf denkt ohja haar flamoes ziet er zo uit. Genante gedachte vind ik dat, kan ook nog steeds niet snappen wie dat voor zijn beroep kiest. Zal zij extra goed verdienen omdat ze de hele tijd tegen ransige flamoesjes moet kijken???

Buiten het genante om ben ik ook als de dood voor de pijn maar zie het maar als een voorproefje op wat me een maand later te wachten staat…

Beter verwend dan verwaarloosd

Mijn kind heeft nog geen naam, heeft nog geen geboortedatum. Mijn kind is nog niet eens ter wereld. Máár een klerenkast heeft hij wel! Een klerenkast die gewoon asociaal is. Mijn kind is meer mode dan ik ooit ben geweest. Voor mezelf ben ik gierig voor een truitje van een mijer en voor mijn kind haal ik het uit London en betaal ik nog meer. Terwijl als ik iets koop voor duur kan ik het jaren aan, mijn kind waarschijnlijk maar een paar weken. Nu heb ik pakjes van de Zara en de belachelijk dure merk pakjes. Precies hoe ik mezelf ook aankleed, goedkoop combineren met duur. Het gekke is dat als het om je kind gaat maakt het je allemaal niet meer uit. Ook al weet je dat het bloedzonde is. Ik heb zelfs dezelfde pakjes in 2 verschillende maten zodat ie het wat langer aan kan dan een paar weekjes. Ik loop achter qau kleren kopen en mijn kind is meer dan bij. Alles wat ik koop is voor mijn kind. Alles wat ik krijg is voor mijn kind. Men is niet gierig als het om baby’s gaat. Ik krijg het mooiste van het mooiste en het leukste van het leukste. Kom ik van de week op kantoor ligt er een setje op mijn bureau helemaal leuk ingepakt en wel, van mijn vriendin/collega. Dat is nog eens leuk binnenkomen. Mijn andere vriendin komt van vakantie met de leukste slabber ooit van Disney, van Tijgetje. Als ik dan die dingen in mijn kast stop, ben ik bang voor wat ik nog ga krijgen want het past zoderek allemaal niet meer. Kom nu al hangers te kort . Ik heb dan ook besloten niks meer te kopen. Al ben ik af en toe niet meer te bedwingen, ik zit nu in de fase dat ik alles wil wat we samen aan kunnen, truitjes van Amplified welke je heb voor moeder en zoon. Polo’tjes in dezelfde kleur. Toch iets enigs moeder en zoon in hetzelfde?!

Af en toe ben ik bang dat ik teveel denk dat het een pop is wat ik ga krijgen. Ik heb outfitjes voor een stoere dag, voor een lief jongetje dag enz enz.

In zijn kast heb ik alle spullen tot 1 jaar, dan heb ik naast mijn kast nog een zak met zomerspullen vanaf 1 jaar en nog een zak op de kast met lelijke kleren. Jah die krijg je ook… helaas. Het ergste van alles is lelijke spulletjes krijgen. Ik, de eerlijkheid zelve, kan ook zo moeilijk toneelspelen. Maar het gaat me steeds beter af want ik krijg het wel van mensen die van me houden en ik van hun. De 2de handswinkel is blij met me;)

Maar ik rook niet

De grootste hekel heb ik aan zwangere vrouwen welke drinken en/of roken. Ik doe geen van beide. Ik rook niet meer en drink niet meer. En vind dat niet meer dan normaal. Hoef daar ook geen veer voor in me reet te krijgen ofzo maar even om het eea duidelijk te maken. Over het uitgaan heb ik vanaf dat ik zwanger ben niet echt een mening. Als je daar behoefte aan heb, wel zonder drank en zonder roken, moet je dat doen. Ik heb dat niet. Mijn behoefte is mijn bank en mijn baby’s klerenkast in en uitruimen op mijn zaterdagavond. Als ik uit zou gaan zou ik me dood irriteren aan men die dronken is en op een heel ander level zitten. En ik ben als de dood dat de pestpleuris uitbreekt en ik daar dan sta met mijn buik. Ik vind uitgaan toch niks aan zonder drank. Denk dat als je zwanger bent dat je hele andere prioriteiten heb. Toen ik zelf nog niet zwanger was en ik zag iemand zwanger in de stad had ik de grootste mond want vind het geen gezicht. Nu nog niet en nu dat ikzelf zwanger ben vind ik dat ieder het voor zichzelf moet weten als je maar niet drinkt en/of rookt. Alleen nu was ik afgelopen weekend op een concert en een aantal maanden geleden ook al een x. Had er ook erge zin in en heb erg genoten, dat zijn mijn uitjes. Vind dat geen uitgaan, al zag ik mensen kijken zoals ik keek naar meiden die zwanger waren en uitgingen. Ik kon daar alleen maar om lachen. Men doet alsof je een handicap heb als je zwanger bent, terwijl dat niet zo is. Je leven is heus niet afgelopen omdat je een kind krijgt. Daar ben ik nou wel achter. Mijn vriendinnen en ik maakte er zelfs een dolletje van toen het concert afgelopen was. “Zag je dat zwangere meisje binnen???” Jah man schan-da-lig dat zij op een concert was. “Jah en die vriendinnen van der dat die nog met der meegaan en dat toelaten?!” zei ik dan…

Een groepje jongens keek vreemd naar mij omdat ik degene (zelf zwanger) was die dat zei. Dat is nou echt onze humor! Wat heb ik gelachen! Alleen is het lachen me vandaag vergaan. Ik zat me te verheugen op het volgende concert wat er aan komt, alleen zag ik vandaag de tijden! Van 23:00 tot 05:00!!!! Dat was niet de bedoeling!!! 1. Word dat me te laat want dan zal ie wel optreden om een uur of drie. 2. Is dat een feest en komt hij even langs als act. Ik wou gewoon een concert zodat ik weer 12 uur in me mandje zou liggen. Nu zit ik in dubio wil graag het concert zien maar groei met de dag de pan uit, ben bang dat ik het niet meer trek tegen die tijd en ik heb ook geen zin om daar de hele avond te staan wil gewoon het concert zien en weer moven… Pfff… Heb het er maar moeilijk mee maar heb besloten om te kijken hoe ik me tegen die tijd voel… Dan zal er vast wel iemand zijn die zijn mening, net als mij toentertijd, klaar zal hebben…

Máár ik rook niet

Hormonen

Je hebt zo een last van je hormonen, schijnt, als je zwanger bent. Nou ikke niet hoor! Ik jankde in het begin veel maar dat is ook voorbij en jah af en toe ben ik heel kattig maar daar heb ik zo en zo altijd last van dus ik merk er weinig van. Ik had alleen geen betere tijd uit kunnen kiezen om zwanger te zijn, nu mijn moeder in de overgang is. Gister ben ik mijn telefoon vergeten in de auto. Ik kom na uren terug in de auto en zie 7 gemiste oproepen, 1 keer Fleur (dat was ik om te kijken of ik mijn telefoon hoorde) 3 keer Mama en 3 keer privé. Uhmmmm wie zou dat zijn privé?! Ik knarste mijn hersens wie het kon zijn, de enige die af en toe privé belt is Kelly maar die zit naast me. Uhm G. belt ook privé en B. ook maar 3 keer??? Beetje gierig. Ach als het belangrijk is bellen ze wel nog een keer… Ondertussen vergeet ik mijn moeder. Na een half uur belt ze me op. Hi Mam… Goh?!?! Ik heb je wel 3 keer geprobeerd te bellen.

Jah ik zag het, was mijn tel in de auto vergeten.

Godverdomme!!! Normaal zit die telefoon in je reet want zit je erop en nu laat je hem in de auto! Ik was doodongerust rotmeid!

Nou mam stel je niet aan was gewoon die telefoon vergeten dan bel je toch Fleur?!

Neeh jij moet gewoon je telefoon bij je houden! Ik heb Fleur der nummer niet!

Jawel, dat heb je wel!

Niet!

Wel!

Niet! Maar ok… Had je Bridget Hoe word ik mama gekeken???

Goh mam ik denk er is heel wat, je doet zo dramatisch ik denk je heb heel wat te vertellen.

Nee dat heb ik niet ik belde gewoon voor de gezelligheid! Maar ik heb het alweer gehad met je! Dáág Rayyyy!!!!!!!!!!!

MAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA?!?!?!?!?!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



Ping! In het oortje! Ik bel terug!



MAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAaa?!?!?!?!!?!!!!!!!!!!!!!!!! Goh!?!?!!!!!!!!!!!!!!!!!! Doe niet zo dramatisch vertel nou hoe was Bridget?

Neeh nu heb ik geen zin meer (huilend!!!) je bent gewoon een rot teringmeid. Mag ik niet meer ongerust zijn ofzo?!



Mijn hart breekt, ze huilt, is nergens voor nodig. Er is niks aan de hand pff…



Ma als er wat is bel ik jou toch als eerste? Tering he?!

Jah maar die grote bek van je iedere keer jullie zijn gewoon rotkinderen, je doet net of ik gek ben en ben veranderd het zijn je hormonen Ray!



Ok nu kon ik zeggen neeh man het zijn jouw hormonen, maar het is uit den boze om iemand die in de overgang zit te reminden dat die in de overgang zit. De hele overgang is een denial…



Ok mam laten we normaal doen. Zijn we weer vriendjes??? Ja hoor we zijn weer vriendjes maar ga je ophangen.

NEEEEEEEEEEEEEEEEE?????!!!!!!!!!!!!!!!!!! Hoe was bridget??????????????????

Jah leuk, ik heb geen zin in je, ik ga je ophangen!

Ok Doei mam!

Doei Ray!!!!

Sms; Ma ik hou van je, niet huilen, trustekus voor strakkies…

Zwangerschapshormonen en overgangshormonen gaan niet samen…

Besnijden

Voor zover ik weet is besnijden iets van het moslim geloof. En weet ik dat de laatste jaren het iets modieus geworden is, onder het mom van hygiëne. Goed schoonhouden is volgens mij net zo hygiënisch maar goed… Nu moet ik zeggen dat ik pikken op zich zo verschrikkelijk lelijk vind. Lang, slungelig, die kan transvormen net een alien, aan het uiteinde of begin (whatever) 2 van die smerige hangende testikels. Dozen daarentegen zitten er echt mooie tussen. Nee ik vind pikken maar niks (al heb ik er genoeg genot van mogen hebben) maar zo af en toe heb ik er toch wel een mooie voorbij zien schuiven. Die waren dan ook wel altijd besneden. Nu was ik over het feit heen dat ik een jongen krijg. Maar na het dilemma moet ik de beslissing nemen of het hem zelf laten nemen om hem te besnijden zit het me toch hoog. Mijn baby daddy zegt we doen het gewoon is beter. Praat er heel makkelijk over maar ik zit zo met een 2 weken lang huilende baby die ik niet durf te verschonen. Ik vind het nu al zo zielig en de gedachte hem dat aan te doen keert mijn maag om. Heb nu al gezegd tegen mijn baby daddy áls we het besluiten te doen mag jij met hem gaan want ik wil daar niet bij zijn. Word gewoon misselijk als ik er aan denk. Ik wacht liever tot hij oud en mannelijk genoeg is (wel voor hij ooit sex heeft) dat hij het zelf kan beslissen en de pijn kan hendelen. Al heb ik mannen van 30 zo klein zien worden. Als ik de voor en nadelen vraag komt mijn baby daddy met in mijn ogen stomme redenen;

1 geen gezicht
2 minder hygiënisch
3 hij kan heel erg gaan stinken..
4 als een meisje hem moet pijpen .. is het niet smakelijk.. zo een velletje te zuigen!
1. zo en zo geen gezicht en je moet er gewoon niet te lang naar kijken, doe ik nooit (ok naar die van jou maar die is mooi)

2. & 3. gewoon goed wassen

4. moet ze het gewoon naar achter trekken, jaren geleden wisten ze niet beter.

Hoe stom die redenen ook zijn, ik vind het persoonlijk ook mooier, hygiënischer en wil niet dat mijn jongen zoderek geen meisjes kan versieren omdat de roddel is dat mijn kind een nog niet besneden pik heeft. Maar ik vind het zo zielig! En zoderek gaat er iets fout dan is het onze schuld dat mijn kind zoderek geen genot heeft tijdens de sex of verschrikkelijke pijn terwijl het heerlijk hoort te zijn. Word ie misschien wel homo om zich vervolgens alleen in zijn naatje te laten nemen want dat doet minder pijn. Dan ben ik helemaal mooi klaar. Ik wou dat we het meteen konden laten doen als ie er net uit is want dan is hij toch nog in shock van het ter wereld komen maar dat kan weer niet. Neeeh jullie (die dit ooit verzonnen hebben) zullen het mij eens makkelijk maken… Of vinden jullie (mijn lezers) dat ik het mijzelf veels te moeilijk maak?

Keuzes maken

Natusan of Zwitsal? Je zal denken wat maakt het uit? Maar als je zwanger bent zijn zulke dingen opeens high priority. Lig er al een nacht van wakker. Zwitsal gebruikt iedereen, Zwitsal is vertrouwd, Zwitsal ruikt zo lekker. Maar Natusan ruikt niet minder lekker en is ook gewoon een goed merk. Het is hetzelfde als kiezen tussen Dolce & Gabbana en Versace. Het maakt geen donder uit maar omdat Versace uit is (Natusan niet het voor de handliggend) kiezen we allemaal Dolce & Gabbana. Nou ik kies dit keer voor Versace want ik wil helemaal geen Zwitsal, ik wil Natusan! Want ik wil alles van 1 lijn en Natusan heeft een badlijn, welke lekker is voor als je kindje gaat slapen. Ik wil door Natusan elke dag mijn kindje lekker gaan masseren voor het slapen gaan, een heel ritueel. Ik weet zeker dat iedereen die geen kinderen heeft of niet zwanger is denkt, what’s the fuss about maar iedereen die kinderen heeft snapt mij (hoop ik).

Alles waar ik me zo niet druk om kon maken vroeger maak ik me nu druk om en alles waar ik me vroeger druk om kon maken lap ik aan me reet (zoals ge-ouwehoer, kleding, dat moeten-hebben, vrienden, uitgaan). Ik heb niemand anders of iets meer nodig alles wat ik hebben wil draag ik bij me. Mijn beste vriend heb ik zelf gemaakt. Beter kan je het niet hebben. Al heeft mijn beste vriend nog geen naam. Ook zoiets. Toen ik nog niet zwanger was had ik wel 100den namen nu dat ik zwanger ben is geen 1 naam goed genoeg. En alles wat ik leuk vind, vind baby daddy weer niet leuk en andersom. Er is altijd wel wat, de ene naam doet hem denken aan een pornoster, de andere naam aan een hamburgertent . En alle namen welke hij opgeeft waar ik het dan uiteindelijk mee eens ben komt hij een paar dagen later op terug, neeh toch maar niet. Zit ik dan zoderek met een kind zonder naam. Ik ben bang dat mijn kind het eerste jaar naamloos door het leven gaat, wie weet halen we de krant! De baby zonder naam. Nog zo een dom dillema, tot hoe lang trek ik mijn kind zoetsappige kleertjes aan, wanneer stap ik over op stoer en wat trek ik mijn kind aan de dag dat hij uit het ziekenhuis komt??!! Wat maakt het uit????? Dat zeg ik zelf ook en toch maak ik me er druk om. Ik heb al 100den pakkies maar geen één is leuk genoeg voor als hij uit het ziekenhuis komt. En ik weet wat alle moeders nu tegen mij willen zeggen, al mijn vriendinnen hebben me het al verteld. En diep in mijn hart weet ik het ook wel, als je eenmaal bent bevallen interesseert het je allemaal geen reet meer. Al heb je kind dan het stomste pakkie wat je heb gekregen aan, boeit het je niet. Misschien dan toch maar gaan voor Zwitsal en de naam Kees???

Flauwvallen

Heb ik genoeg gegeten? Ja. Dat ging er door mijn hoofd toen ik in de tram zat en me onwel voelde worden. Ok rustig blijven dacht ik. Maar het zweet brak me uit en me zicht werd beige en van beige ging het naar blauw. Wie moet ik om hulp vragen? Dat meisje naast me of die 2 heren voor me?! Het meisje naast me werd de lul. Ik tikte haar aan en zei; Ik ben 5 maanden zwanger en ik word onwel, ga flauwvallen… Wat zeg je??? Logisch dat ze me niet verstond want ik brabbelde ook maar wat met die dubbele tong. Toen ik het de 2de keer herhaalde pakte ik ondertussen mijn telefoon om mijn moeder te bellen. Oh nu word ik bang want ik weet ook niet wat ik moet doen zei het meisje naast me. Wrong choice dus… Mam je moet me ophalen van de tramhalte ik ga flauwvallen en zit in de tram. Je vader is hier die stuur ik nu meteen naar je toe. Op dat moment liet ik mijn telefoon vallen want zag nu zwart. Alles was zwart maar was nog steeds bij bewustzijn. Het vrouwtje achter mij zag waarschijnlijk het meisje in paniek en had iets opgevangen van mijn gesprek. Voorover! Voorover! Schreeuwde ze tegen mij! Hoofd omhoog!!! Op dat moment werd het zwart weer blauw en het blauw weer beige. Toen ik weer helder zag had ik pas door dat ik in het kruis keek van mijn medepassagier die tegenover mijn zat. Oh wat een voorschutting, van schaamte ging ik bijna weer neer. De vrouw achter mij maakte rare bewegingen over mijn rug en dacht eerst dat ik met een medicijnenvrouw te maken had. Het bleek gewoon een vrouw welke een EHBO cursus had gevolgd en het werkte gelukkig. Ik moest omhoog komen van der en voelde me weer iets beter. Zweet brak me nog wel uit en de zweetplekken waren niet meer te coveren. Van schaamte biggelde de tranen over mijn wangen. Ik ging weer mijn moeder bellen, je vader staat der, gaat het? Jah het gaat. De man tegenover mij zei toen ik mijn telefoon pakte, niet afbellen, je gewoon op laten halen en neus in mond uitademen. De man die ik net zijn kruis in mijn gezicht had was zo naar nog niet. Het meisje naast me en het vrouwtje achter me stapte uit. Het liefst smeekte ik ze om te blijven maar ik moest het nog 2 haltes in mijn eentje uit zien te houden. Ik stapte uit en zag mijn vader staan. Als een klein kind wat een smakkerd heeft gemaakt en niet huilt maar 5 minuten later zijn moeder ziet en heel hard gaat huilen, huilde ik ook bij het zien van mijn vader. Ik kreeg een hele preek over dat ik meer fruit moest eten. Of we niet meteen ff langs de groenteman moesten. Neeh!!! Ik wil naar huis ik wil naar muh moeduhrrrrrr… Ok ok we gaan naar huis. Hij bleef maar doorgaan over het fruit eten. Nee?!!! Aan mijn hormonen zag ik dat ik weer helemaal bij was en er niks meer aan de hand was. Ik kwam boven en mijn moeder was met mijn oma aan de telefoon; Oh kind ik had dat ook altijd ging ik zo van me stokkie?! We gingen in de keuken zitten en mijn moeder maakte mijn eten klaar, spinazie met een eitje. Lekker ijzer zei ze. Mijn vader en moeder gingen even discussiëren over de grootte van mijn buik. Het was een grote jongen! Volgens mijn vader, daarom had hij zoveel fruit nodig JULES!!!!!!!!!!!!! Hou op!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik eet heus wel fruit!!!!!!!!!!! Voor dat mijn vader wegging, legde hij 20 euro op tafel, ga fruit halen, zei ie. Fruit? Liever een beltegoedje en een lekker boekie. Maar ok ik zal fruit halen jankerdddd… Na het eten op de bank geploft en mijn moeder naast me, lekker over mijn buik wrijvende. Net als toen ik nog bij mijn moeder woonde en ik ongesteldheidpijn had als mijn moeder dan over mijn buik wreef ging het weg. Nu wreef ze over mijn buik en zette RTL Boulevard op nou ik deed mijn luiken even dicht, genoeg sensatie meegemaakt voor vandaag… Pff…

Zwanger zijn is niet leuk

De één heeft zure bommen, de ander ijsblokjes, de weer ander drinkt opeens geen cola meer maar water. En ik heb het met waterijsjes, in particular de Fruit-Joy. Ik vreet mij rot aan waterijsjes. Op zijn minst 5 op een dag. 3 Fruit-Joys, 1 raketje en zo één met dubbele stokkies. Ik kan watertanden als ik bij de AH voor het vriesvak sta. Ik word zo gierig dat ik een paar ijsjes verstop in de vriezer op een ander plekkie zodat ik nooit mis kan pakken omdat iemand anders ze heeft opgegeten. Mijn zwangerschapstik is waterijs en fruit, ik heb ook een goeie drang naar fruit; watermeloen, ananas, granaatappel en aardbeien. Ik heb ook weer de rust in me naat gevonden veel te lezen. Heb nu net Shopaholic & Baby uit. Heb dat boek al heel lang liggen maar kwam nooit verder dan hoofdstuk 3, nu ikzelf zwanger ben ging het me makkelijk af.

Ga nu aan een boek beginnen van Jessica Inclán; Mijn geheime dochter. Zo een lekker dramatisch boek. Ik weet nu al dat dat tranen met tuiten word. Ik huil zoveel nu dat ik zwanger ben dat ik er zo moe van word en nog harder ga huilen omdat ik weet dat ik huil om niks en ik het heel vervelend vind dat ik zo over me toeren raak dat ik er van ga snotteren/stotteren en geen adem meer haal van het huilen pfff… Je-e-e-e wee-e-e-et to-o-och wel wat ik bedoel?! Ik ben zo en zo een huilebalk dus daar gaat het niet om maar nu huil ik en weet ik niet waarom. Of om iets waarvoor ik normaal niet zou huilen, als een kind valt op televisie of zijn moeder omhelst. Of als mijn ijsje smelt of van me stokkie valt. Tot kort geleden was ik ook zo verschrikkelijk misselijk, de hele dag alsof het kots tegen je huig aan zit maar er niet uit wil komen, en dat de hele dag! Daarbij ook nog eens het verschrikkelijk moe zijn. Zó moe dat je bang bent flauw te gaan vallen als je niet gaat liggen. Dat je gewoon de neiging heb dat als je op straat loopt gewoon op de straat te gaan liggen en een uurtje gewoon gaat liggen, je gelooft er dan heilig in dat je lekker in slaapt valt, zó moe ben je. En als je dan eindelijk slaapt word je om het uur wakker gemaakt omdat je blaas het niet met je eens is dat jij ff heb besloten een baby in zijn territorium te gaan laten groeien. Je blaas gaat kankeren en je om het uur wakker maken om naar de wc te gaan. Alleen om te plassen. Want je darmen protesteren lekker averechts en hopen je baby weg te krijgen door al het strond in je lichaam te bewaren voor een paar dagen extra. Men noemt het obstipatie, ik noem het hel. Want elk pijntje in je buik denk je dat er wat met je kind is. Terwijl je darmen je gewoon pesten. Je zal denken wat een zeikerd. Ik weet niet wie mij heeft doen geloven dat zwanger zijn nou zo leuk is want besides alle ijsjes welke ik kan eten en ik schaamtelooss dik mag worden vind ik er tot nu toe weinig aan. Vind alles leuk wat eraan komt. Mijn kind, het verzorgen en grootbrengen daarvan en wie weet als het wat groter is vind ik zwanger zijn wel leuk omdat ik het dan voel maar tot nu toe vind ik er geen reet aan…

It's a girl!!!

No it’s a boy! Nou dat was even schrikken! Ik was er namelijk zwaar van overtuigd dat ik een meid zou krijgen. Dat wou ik ook heel graag! Het chinese tabellengedoe zei het. Marja van de bakker zei het. De X en Y chronosomen voorspelde het. Donderdags sex gehad en Zondag was mijn eisprong, meisjes zijn langzaam maar houden het langer vol. Jongens daarintegen zijn snel maar gaan eerder dood. Dus wat dacht ik; ik krijg een meid! Maar het was gewoon een sterke jongen met een reuze tolly (Too big to fit in here! too big to fit in here!).
Ik wist het eigenlijk al de nacht voor de onthulling. 3 uur snachts werd ik wakker en ik wist het! Ik krijg een jongen. Ik maakte Fleur die naast me in een diepe slaap lag wakker en zei; Fleur ik krijg een jongen, ik weet het zeker. Dat is je angst die praat zei ze en draaide zich weer om. Ik stond op en pakte al mijn rose spullen en stopte die in een tas, om ze te ruilen na de echo. Aangekomen bij Dr papa. Vertelde ik hem dat ie het niet meteen moest zeggen en na 8 weken het hartje niet te hebben gehoord en/of gezien wou ik dat als eerste. Pfff die klopte wat een opluchting, ik was aan het bijkomen van de spanning want de gedachte dat het hartje niet meer zou kloppen was al een paar keer gepasseerd. Opeens zag ik het! Op het beeld! Een tolly, een reuze tolly (Aardje van zijn Vaartje). Ik zei; “Krijg de tering, het is een jongen!”. Dank je wel zei Dr papa. Spontaan kreeg ik de slappe lach van de zenuwen. Paar tranen vloeide over mijn gezicht zogenaamd van de slappe lach maar neeh ik wou een meisje!!!!! Daar ging me leuke naam, daar ging me leuke kamer, daar ging al het rose. Papa in spé was dolgelukkig! En ik bekte hem af dat echte mannen meisjes maken dus dat ie zich niks moest verbeelden. Het waren de hormonen want ik wou geen jongen maar het kleine beetje in me lichaam wat het wel wou, wou het voor hem. Omdat hij het zo graag wou. Het heeft precies een paar uur geduurd (ok ik lieg een hele dag, misschien wel 2) voordat ik erover heen was. Ik ging me meteen storten op al het blauw en alle jongenskleding. Heb geweldige kleding, kleine overhemdjes en te stoere gympie’s enz enz. Mijn vriendinnen belde mij met medelij op. Een jongen he?! Aaah een jongen is ook leuk Ray?! Ik hoorde hun leugens aan en vertelde hun dat ik helemaal niet sjielig was. Het moment dat ik besloot dat ik een kind wou, had ik niet besloten dat ik een meisje wou. Ik wou een kind om van te houden, om op te voeden. Een meisje is leuk en schattig en kan ik mee hittepetitten. Die snap ik later het best want ben zelf een meisje. Maar een jongen is heel stoer, en lief en aanhankelijk aan zijn moeder. Ik hou van knuffelen en zoenen (I’m addicted to kissing and hugging, I’m a sucka for love – Danity Kane). Ik ben lomp en onbehouden (zoals mijn moeder zegt) en daar past veel beter een jongen bij. Ik ben blij met mijn jongen. Ik ben gewoon blij met mijn kind! Ik ben blij dat ik moeder mag worden van een gezond wezen met 10 vingers en 10 tenen en een neusje, mondje, oortjes en een hele grote P.K!

Knap en lelijk

Ook al was ik degene die met de slimme opmerking kwam knap en lelijk zijn niet tegenovergestelde van elkaar maar gelijkwaardige. Toch ben ik vaker bezig met knap en lelijk dan me lief is. Nu ben ik wekelijks wel even 15 minuten bezig met het over enige tijd baren van mijn kind. Buiten de helse pijn welke mij te wachten staat denk ik ook vaak aan hoe mijn kind er uit zal zien. Ben ik erg nieuwsgierig naar. Het zal mijn geen donder uit moeten maken en ik zal er zo en zo héél véél van houden. En buiten alles om wil ik net als iedereen dat hij supergezond is, laten we dat even vooropstellen. Maar ik heb serieus overwegen om de eerste weken de visite weg te houden omdat ik de meeste pasgeboren baby’s lelijk vind. Na een paar weken zijn ze altijd goed opgedroogd en een stuk knapper dan dat ze er net uitkomen. Wat ze ook niet kwalijk te nemen valt want ga jij je maar eens door een tunnel van 10 cm wringen terwijl je 5 keer zo groot bent kan je verzekeren dat je er dan ook niet piekfijn uitziet. Maar ok de visite kan ik dan niet weghouden. Ik wil het mijn kind ook niet ontnemen de eerste paar weken van zijn leven fotoloos te ondergaan zodat ie zelf niet later kan kijken hoe lelijk die was toen ie net geboren was, zogenaamd hoe schattig die was . Nou ik onthoud mezelf wel ff van de foto’s maken, ok 1 foto dan van als ik net bevallen ben en mijn kind voor het eerst in mijn armen heb (die klassieke foto) maar die gaat wel achter slot en grendel. Ook al is het mij weer niet kwalijk te nemen dat me haar recht overeind staat, mijn make up is doorgelopen en er niet uitzie na zoveel uur iets van 50 cm uit mijn tunnel van 10 cm te persen, het is ook nog eens zo dat die van mij niet mee stretcht want die van mij is van goud . Het liefst heb ik meteen mijn kapster bij de hand zodat ze mij meteen weer ff kan fixen na de bevalling. Het liefst blijf ik liggen om meteen liposuctie en mijn tieten weer op zijn plek te zetten en een vaginaverjonging. Toen ik in het ziekenhuis lag voor mijn siliconen stond een dag later Annie (mijn kapster) voor me op de stoep met tang en al. Zat ik dan in mijn badjassie, naast mijn bed, met mijn drenen nog in mijn lijf voor de visite die zou komen die waarschijnlijk niet mij maar alleen mijn tieten een blik waardig zouden geven.

Ok alle gekkigheid op een stokkie, ik blijf bij mijn gezegde “knap en lijk zijn niet tegenovergestelde van elkaar maar gelijkwaardige” maar het is toch zoveel leuker om te horen wat is jou kind knap in plaats van oh wat is jouw kind gezond!

Zwanger en schelden

Schelden is zo en zo niet lady-like maar helaas ik kan er niet buiten, ben dan ook niet erg lady like. Ik ben er alleen nu achter dat ik te pas en te onpas scheld. Nu dat ik zwanger ben betrap ik mijzelf er steeds op. Alsof mijn kind me al kan horen denk ik steeds bij mezelf na gescholden te hebben. Oh?!? Ik scheld als iets me verrast; Téring!!! Ik scheld als Fleur weer eens niet een pak sap terugzet in de koelkast; Pestpleuris. Ik scheld als iets niet wil lukken; Godverdomme!!! Ik scheld als iets gezellig was; K@nk$r wat was dat leuk! Ik scheld continu!!!

Het is gewoon een gewoonte geworden, niemand die er ook meer van opkijkt. Hoe erg is dat???

Nu loop ik van het weekend in de stad en krijg ruzie met een engelsman. Mijn bloed kookte al want dacht; Waar bemoeit die man zich mee?! Tot mijn bloed het kookpunt had bereikt, waar niet zoveel voor nodig is nu met die hormonen, draai ik me om en steek mijn middelvinger op en schreeuw; “Fuck you motherfokker, and shuff it up in your ass!!!”.

Ik draai me weer om en het schaamrood staat op mijn kaken. Ik lach de schaamte samen met Peggy weg maar dit kon echt niet?! Normaliter zou ik me omdraaien en nog ff doorgaan met zeiken over die vervelende engelsman maar dacht nu alleen maar wat aso! Wat schandalig! Geen gezicht! Schelden met een zwangere buik. Gelukkig kwam ik er nog mee weg want genoeg men die zou denken dat ik gewoon een aso Tokkie ben met een dikke buik. Maar wat is erger??? Zwanger zijn en men denkt dat je dik bent, of zwanger zijn en schelden.

Ik besefte mij dat dit niet zo langer kon. Ik moest ophouden met schelden. Hoe moeilijk dat ook is. Het is er in de jaren ingeslopen. Het is hetzelfde als ik nu opeens moet afleren tegen ouderen U te zeggen.

Ik wil niet dat mijn zoon dit is al normaal ervaart. Misschien als ie ouder is dat ik mijn nare gewoonte weer op kan pakken omdat hij dan toch beter weet maar tot die tijd moet ik mijn leven beteren.

Het mooie van het verhaal is wel voordat ik mijn kind wat kan leren, leert hij mij al iets. Niet meer schelden!

Babyshower

Zodra je weet wat het word kan je een babyshower verwachten. VERRASSING!!!! Zomaar op een dag when you least expect it VERRASSING!!! Sta je dan op je eigen babyshower, ben je enorm blij met je vriendinnen die dit achter je rug om hebben georganiseerd. Ben je blij met alle kado'tjes die je krijgt. En kan je geluk niet op! Je kan niet meer wachten tot het kind er dan is. Babyshower, gesjellie een happie en een drankie (voor jou zonder alcohol) met al je vriendinnen. Net alsof je jarig bent! Ik ben altijd zelf van het organiseren! Ik hou ervan! Als er ook wat georganiseerd moet worden sta ik voor in de rij om het te doen. Reetje Regelaartje noemen ze me. Ik kan er niks aan doen maar vind dat gewoon leuk. Nu baal ik dan ook als een stekker dat IK nu degene ben die NIET kan organiseren. Dat ik nu degene ben die verrast word, ik hou er helemaal niet van! Ik wil het het liefst gewoon ff allemaal zelf regelen en organiseren. Ik weet precies hoe ik het zou willen doen en hebben. In ieder geval al geen rare kinderachtige spelletjes. Ik wil gewoon mijn kado's in ontvangst nemen, hahahaha... Ik wil ontroerende speeches van mijn vriendinnen. Ik wil belachelijk veel ballonen in alle geuren en kleuren. Ik wil beschuit in vormen van harten met muisjes. Ik wil rose spekken. Ik wil dat iedereen in het rose is (ik ga er weer van uit dat ik een meid krijg). Ik wil dat ik er leuk uit zie die dag voor de foto dus wil ik niet dat het een verrassing is. Ik wil het in de Westpoort. Ik wil veel kadobonnen (van Sterre+tijl & Louis Vuitton) zodat ik alles wat ik stom vind niet hoef te huichelen hoe leuk ik het vind. Ik wil een taart van "Wendy's taarten". Ik wil een boek en dat bij binnenkomst iedereen er wat inzet zodat ik voor mijn kind een leuk boek kan maken omtrent haar babyshower. Dat zij later kan zien hoe leuk iedereen haar komst vind. Ik wil de hele tijd babymuziek horen, disneyliedjes. Ik wil het het liefst op een werkdag dat ze me weg komen halen op het werk zodat ik weer een dag minder hoef te werken. Ik wil... Ik wil... Ik wou... Dit allemaal wou ik tot ik gister zelf op een babyshower was. En voelde mij schuldig. Schuldig dat ik zo verwend had gedacht en het allemaal weer wou op mijn manier. Dat ik niks goed genoeg vond in mijn gedachten wat de rest voor mij zou doen. Toen ik aankwam op de babyshower en ik zag iedereen in de weer om het zo enig mogelijk te maken. Mensen die van haar hielden, mensen die heel erg hun best hadden gedaan om haar te verrassen. Toen wist ik weer waar de babyshower eigenlijk omdraaide, niet om alle kado's, niet om wat eromheen versierd is, niet om wat er op tafel staat maar om de mensen die van je houden, je willen verrassen, je willen laten zien hoe blij zij zijn met jou kind der komst. Jouw vrienden die laten zien dat ze jouw vrienden zijn om hun best te doen om het jou leuk te maken. Jouw vriendinnen welke alle geheimen met je delen maar nu een geheim voor je bewaren om jou te verrassen en te verwennen. Ik wil een babyshower, georganiseerd door mijn echte vriendinnen het hoe en waar en wat intresseert mij geen bal meer...

Marja van de bakker

"Bij ons in de Jordaan" heb je Marja van de bakker. Tegenover Louman heb je de bakker en daar werkt Marja. Marja is een blond, lief en leuk vrouwtje. Marja heeft een gave. Zij heeft de gave dat zij kan zien als je zwanger bent wat het word. Iedereen in de jordaan welke wil weten wat het word gaat nog voor de pretecho naar Marja. Marja neemt je dan even mee naar achteren, tussen de deeg en ovens van het brood en verteld je dan áls ze het kan zien wat het word. Tot nu toe heeft Marja het altijd goed gehad! Nu een paar weken geleden spring ik bij Marja naar binnen en zeg; "Mar, kan je het zien? Kan je het zien?". Ik werd meegenomen naar achteren, kreeg het benauwd van der want hoe ze naar me keek werd ik kriegelig. Ray kom maar als je wat verder bent terug want ik kan het nu nog niet met alle zekerheid zeggen. Als een kind welke net was verteld dat ze geen brommer kreeg voor haar 16de verjaardag liep ik de bakker uit. Nu zit ik vandaag bij mijn vriendin Peggy in de nagelstudio (waar Marja het ook goed bij had gevoeld dat ze een jongen kreeg) en Marja loopt langs, ziet mij en komt de studio binnenlopen. Ik spring op, gooi mijn t-shirt omhoog en ga voor Marja staan, word weer kriegelig van der gestaar en gooi weer mijn t-shirt omlaag. Ze zegt: "Nee laat maar ff zien!". Ik gooi hem weer omhoog en voel dat zij het nog steeds niet kan zien wat het word. Ik zeg teleurgesteld: "Je kan het nog niet zien he Mar...???". "Jawel", zegt ze. Zenuwen gieren door mijn lijf. Peg word mal achter der bureau en we gillen van alles door elkaar. Mar vraagt me of ik het wel echt wil weten, of ik het heel zeker weet. Ik schreeuw; "Jah Jah Jah Mar schiet op!".
"Het word een meid!"!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Babykamer

Iedereen zegt je moet niet zeggen dat je zwanger bent tot je 3 maanden bent. Jah jah jah jah jah. Ik kon het na 5 weken al van de daken schreeuwen en heb dat dan ook gedaan. Het gaat niet fout! En fout kan het altijd gaan ook na 3 maanden. Het lullige is dat je het dan aan iedereen moet vertellen. Nou daar hebben we hyves (en Mamjo) voor. Maar mijn baby is gewoon sterk en komt gewoon gezond ter wereld! Ik ben nog geen 3 maanden en heb mijn babykamer al! Het moet niet gekker worden! Maar wat fantastisch!!! Gister ben ik naar mijn favoriete babywinkel gegaan Sterre+Tijl en heb een beeldige babykamer uitgekozen van Theophile & Patachou (de mama's onder mij weten over wat voor fantastisch merk ik het he . Ik heb mijn kinderwagen, de bug a boo, geheel in bruin gekocht en een Chloe diaper bag. Denk dat ik af en toe gewoon met een lege kinderwagen de straat op ga hahaha. ZO! Dat was het dan. Een ander doet het na 5 maanden en ik heb alles nu al. Ik wist met 8 weken al precies hoe en wat ik wou. Had er een heel plakbboek voor maar die kan nu dus in de prullenbak! De hele dag was ik heel blij maar toen ik vanochtend wakker werd had ik zoals normaal wel niks om handen. Wat erg! De hele dag ben ik normaliter bezig met dingen die ik nog moet hebben. Struin ik Internet af voor de nieuwste hebbedingen voor baby's en nu heb ik alles al. Tot ik weet wat het word hoef ik in principe niet meer naar Sterre+Tijl, wat een domper! Zodra ik weet wat het word hoef ik er ook nog maar 1 keer naartoe voor de aankleding. Ik weet ook al alles wat ik wil, dus dat is ook maar een uurtje werk. Alleen maar bestellen. Word het een meid lila met paars. Word het een jongen wit met grijs van Theophile ook. En wil ik nog een extra wagen de Myjoolz custom made en dan ben ik weer klaar. Dan is het alleen nog mar wachten tot het er is. Dit betekent dus dat ik 7 maanden niks meer te doen heb. Bij die gedachten stortte mijn wereld in. Wat moest ik nou??? Ik moet een nieuw doel hebben! Anyone suggestions???

Ik ben sjooo zwanger

Ik ben sjoo zwanger dat ik de hele dag kotsmisselijk ben. Ik ben sjoo zwanger dat ik de hele dag door moe ben. Ik ben sjoo zwanger dat ik kan huilen om Dames in de dop en Jensen. Ik ben sjoo zwanger dat als je alleen al naar mijn tieten kijkt ze pijn doen. Ik ben sjoo zwanger dat mijn tieten zo groot zijn dat ik niet eens meer mijn siliconen voel zitten. Ik ben sjoo zwanger dat ik de hele dag op zijn punt wil zitten. Ik ben sjoo zwanger dat alles me irriteert. Ik ben sjoo zwanger dat ik de hele dag scheten kan laten (al stinken ze overigens niet, ze ruiken naar roosjes). Ik ben sjoo zwanger dat ik de hele dag kan janken van geluk. Ik ben sjoo zwanger dat ik niks anders doe dan babyshit google-en. Ik ben sjoo zwanger dat andere mensen moe van me worden omdat ik over niks anders kan praten. Ik ben sjoo zwanger dat ik niet meer mijn telefoon opneem. Ik ben sjoo zwanger dat ik 69,5 kilo weeg. Ik ben sjoo zwanger dat ik aanvallen heb dat ik fruit en waterijs wil eten. Ik ben sjoo zwanger dat ik al een week nie naar de wc ben geweest (had ik altijd al last van maar nu des te erger). Ik ben sjoo zwanger dat ik niet eens meer door rood licht loop. Ik ben sjoo zwanger dat ik mezelf heb benoemd tot BarbaMama. Ik ben sjoo zwanger dat ik er serieus over aan het nadenken ben mijn kind BarbaBella te noemen. Ik ben sjoo zwanger dat alles en iedereen van mij de p*stpl$%r@s kan krijgen behalve BarbaMama, BarbaPapa en mijne baby. Ik ben sjoo zwanger dat ik een dagboek bijhoud voor mijn kind en er tegen praat alsof het er al is terwijl het pas 5 mm is. Ik ben sjoo zwanger dat ik er heilig van overtuigd ben dat het een meisje is. Ik ben sjoo zwanger dat ik onredelijk word (mijn zin is wet). Ik ben sjoo zwanger dat als dit zo doorgaat ze me kunnen afzetten bij het RIAGG. Ik ben oh sjoo zwanger...

Zwanger enzo

Ik lees jullie gedachten; Lekker dan Reetsj is zwanger daar gaan die leuke groffe blogs met uitspraken welke moeders nooit zullen doen, nu word het alleen nog maar zoetsappige shit. Maar neeh mensen dat is niet het geval. Ik bedoel, ik ben en blijf wie ik ben (ik doe wat ik doe, en vraag niet waarom, ik doe wat ik doe, en misschien is dat dom, maar ik vraag toch ook niet aan jou, waarom jij het hier doet en niet bij je vrouw. Ach kom nou… we doen wat we doen – Astrid Nijgh). Ondanks dat ik zo de verantwoording op mij heb om een klein wezen groot te brengen en ik dus iemands mammie word, blijf ik ook een individu.

Het is ook zo grappig dat ik zelf versteld stond dat alles eigenlijk hetzelfde blijft. Ik ben niet met de vader van mijn kind. Nu kwam mijn vriendin met de vraag; Dus hij mag met een ander sexen? Ja! En jij? GADVERDAMME dacht ik bij mezelf, ik ben geen Jordan, die deed dat namelijk. Als ik daar aan denk krijg ik zo een walging over mij heen. Mijn arme kind, dat ie nog zijn vaders lul zal zien tot daar aan toe maar van een andere man, neeh dat zou ik mijn kind nooit aan doen. Daarbij kon ik mij ook niet voorstellen dat er een man zou zijn die dat zou willen en opeens dacht ik aan een vriendin van een vriendin, welke ook niet met de vader was en verliefd werd op een ander en hij op haar! ONGELOOFLIJK dat het kan… Hoe raar het ook klinkt voordat ik zwanger was had ik aan elke vinger een schatje. En ik heb het wel afgekapt nu omdat ik zwanger ben maar mijn gevoel jegens hen blijft hetzelfde . Kan ze nog steeds opvreten maar ik doe het niet want ik ben zwanger!

Nu belde laatst ook 1 van die schatjes mij. Wat ik totaal niet had verwacht nadat ik hem had verteld dat ik zwanger was. Hij vroeg mij of ik al spulletjes had gekocht voor mijn kind, ik zei neeh… pas als ik weet wat het word. Hij zei dat ie mij zou helpen en dat ik van hem het eea zou mogen uitzoeken. Ik heb zijn hulp niet nodig laten we dat vooropstellen maar vond het sjo lief dat ie dat zei. Hij kon ook denken oprotten met haar, die kan ik nu toch nie meer neuken. Of hij moet er misschien op kicken en dat dat zijn missie is (kan je vertellen à mission impossible) maar het betekend dus niet einde vriendschap. Was er meteen achter dat schatjes dus ook tegelijkertijd je maatie's kunnen zijn. Het gaat ze dus nie alleen maar om het neuken. Neeh ik heb besloten mij 9 maanden te richten op mijn kind ik ben ook helemaal niet bezig met jongens ofzo maar ik denk wel vaak aan men die het wel overkomt en ermee doorgaan. Love make things happen ( Babyface & Pebbles). Het blijft strangé!

IK verander in WIJ

IK word moeder! IK word iemands mammie! IK zal niet meer alleen denken aan IK. IK ga bevallen! IK zal 9 maanden zwanger zijn! IK word dik. IK krijg een jongen of een meisje! IK ga iemand een naam geven. IK ga iemand een geboortedatum geven! IK ga iemand opvoeden! IK ga iemand normen en waarden leren! IK ga meer van iemand houden dan dat IK van mezelf hou! IK ga mijn knappe kind leren dat het gaat om hoe knap je bent van de binnenkant. IK ga mijn lelijke kind zich heel knap laten voelen! IK ga verliefd worden op mijn eigen kind. IK zal mijn leven veranderen. IK zal minder gaan werken. IK zal nog emotioneler worden dan dat ik al ben. IK zal niks meer voor mezelf kopen. IK ga een liefde leren kennen die IK nog niet kon. IK maak mijn moeder oma! IK maak mijn beste vriendjuh vader! IK maak Johnny en mijn vader opa! Ik maak mijn oma overgrootmoeder! IK maak mijn zusje tante! IK maak mijn broertjuh oom! IK maak een KIND! IK zal veranderen in WIJ!
Die gedachten maakt me sjooooooooooooo blij?