Dat vertellen ze je er niet bij

Zwanger zijn is zo fantastisch. Zwanger zijn is zo mooi. Zwanger zijn is zo lekker. Nou ik vind zwanger zijn wel leuk maar die rose wolk waar de meeste op zitten dat heb ik nou niet. Vind het allemaal wel leuk maar niet werelds, ik wil gewoon mijn kind!!! Iedereen doet net of zwanger zijn iets geweldigs is en de bevalling jah die is dan wel zwaar maar het is het allemaal waard. Men doet net alsof je na de zware bevalling in paradise terecht komt maar niets is minder waar. Nu dat ik 6 maanden zwanger ben komen de horror verhalen, die vertellen ze je niet als je net zwanger bent. Neeeh die vertellen ze je pas wanneer er geen weg terug meer is. In het begin word er niet gesproken over; tot het uitscheuren tot aan je naat. Praten ze niet over dat je na de bevalling niet leuk naar huis mag met je kind en live happily ever after, neeh je moet nog van iets bevallen, de moederkoek wat ook een hele opgave is. Ze praten niet over dat je nog dagen naar een slagersvrouw ruikt want je loopt leeg van vies bloed en hoe vaak je je ook douchet en verschoont het blijft lopen en stinken. Hele brokken (biefstukken)komen er uit je doos!!! Jaaahhhh dat wist je niet he?!

En dat je van al dat persen een lkkr trosje tussen je naat krijgt, aambeien noemen ze dat!

Ik ben altijd al een lichte patiënt geweest van aambeien vanwege mijn zeer slechte stoelgang en heb bij lange na nie trossen maar ben bang dat na de bevalling het mij niet bespaard zal blijven. Ik bel mijn vriendin M. welke daar ook last van had en zij adviseerde mij om koelelementen tussen mijn kont te leggen. Pfff lekker dan loop ik zo met koelelementen tussen me naat, dat hebben ze mij niet verteld!!!!

Ik moet een boek gaan schrijven over wat ze je niet vertellen voordat je zwanger bent/raakt. Gelukkig heb ik nooit de gedachte gehad dat het allemaal rozengeur en maneschijn zal zijn. Af en toe krijg ik een paniekaanval, dan lig ik op mijn bank lekker dvd’tjes te kijken BH 90210 hele seizoenen achter elkaar als ik me dan omdraai en zie mijn wieg staan met geen kind erin, ben ik bang voor wat komen gaat en realiseer ik mij maar al te goed dat deze luie daagjes er niet meer voor mij in zullen zitten. Ze zullen er zijn maar met babyboy erbij. Welke ook mijn aandacht nodig heeft en ik dus Dylan en Brenda op pauze moet zetten. Nu ben ik in een weekend door een seizoen heen maar waarschijnlijk als die kleine er is doe ik een seizoen over een seizoen. Ik word nu al krankzinnig van het 3 keer in de nacht opstaan om te plassen laat staan dat ik knettergek word van het om de 3 uur voeden!!! Ik heb echt geen last van een postnatale hoor als jullie daar bang voor zijn maar het mooier maken dan dat het is, dat is iets wat ik niet kan. Ik zal van mijn kind houden en het zal het echt wel allemaal waard zijn en ik wil niks liever dan mijn kind maar geloof ook echt in de tijden dat ik mijn kind achter het behang zal willen plakken en dat het huilen me nader staat dan het lachen. Dat heeft iedere moeder weleens, maar dat vertellen ze je er niet bij