Zwanger zijn is niet leuk

De één heeft zure bommen, de ander ijsblokjes, de weer ander drinkt opeens geen cola meer maar water. En ik heb het met waterijsjes, in particular de Fruit-Joy. Ik vreet mij rot aan waterijsjes. Op zijn minst 5 op een dag. 3 Fruit-Joys, 1 raketje en zo één met dubbele stokkies. Ik kan watertanden als ik bij de AH voor het vriesvak sta. Ik word zo gierig dat ik een paar ijsjes verstop in de vriezer op een ander plekkie zodat ik nooit mis kan pakken omdat iemand anders ze heeft opgegeten. Mijn zwangerschapstik is waterijs en fruit, ik heb ook een goeie drang naar fruit; watermeloen, ananas, granaatappel en aardbeien. Ik heb ook weer de rust in me naat gevonden veel te lezen. Heb nu net Shopaholic & Baby uit. Heb dat boek al heel lang liggen maar kwam nooit verder dan hoofdstuk 3, nu ikzelf zwanger ben ging het me makkelijk af.

Ga nu aan een boek beginnen van Jessica Inclán; Mijn geheime dochter. Zo een lekker dramatisch boek. Ik weet nu al dat dat tranen met tuiten word. Ik huil zoveel nu dat ik zwanger ben dat ik er zo moe van word en nog harder ga huilen omdat ik weet dat ik huil om niks en ik het heel vervelend vind dat ik zo over me toeren raak dat ik er van ga snotteren/stotteren en geen adem meer haal van het huilen pfff… Je-e-e-e wee-e-e-et to-o-och wel wat ik bedoel?! Ik ben zo en zo een huilebalk dus daar gaat het niet om maar nu huil ik en weet ik niet waarom. Of om iets waarvoor ik normaal niet zou huilen, als een kind valt op televisie of zijn moeder omhelst. Of als mijn ijsje smelt of van me stokkie valt. Tot kort geleden was ik ook zo verschrikkelijk misselijk, de hele dag alsof het kots tegen je huig aan zit maar er niet uit wil komen, en dat de hele dag! Daarbij ook nog eens het verschrikkelijk moe zijn. Zó moe dat je bang bent flauw te gaan vallen als je niet gaat liggen. Dat je gewoon de neiging heb dat als je op straat loopt gewoon op de straat te gaan liggen en een uurtje gewoon gaat liggen, je gelooft er dan heilig in dat je lekker in slaapt valt, zó moe ben je. En als je dan eindelijk slaapt word je om het uur wakker gemaakt omdat je blaas het niet met je eens is dat jij ff heb besloten een baby in zijn territorium te gaan laten groeien. Je blaas gaat kankeren en je om het uur wakker maken om naar de wc te gaan. Alleen om te plassen. Want je darmen protesteren lekker averechts en hopen je baby weg te krijgen door al het strond in je lichaam te bewaren voor een paar dagen extra. Men noemt het obstipatie, ik noem het hel. Want elk pijntje in je buik denk je dat er wat met je kind is. Terwijl je darmen je gewoon pesten. Je zal denken wat een zeikerd. Ik weet niet wie mij heeft doen geloven dat zwanger zijn nou zo leuk is want besides alle ijsjes welke ik kan eten en ik schaamtelooss dik mag worden vind ik er tot nu toe weinig aan. Vind alles leuk wat eraan komt. Mijn kind, het verzorgen en grootbrengen daarvan en wie weet als het wat groter is vind ik zwanger zijn wel leuk omdat ik het dan voel maar tot nu toe vind ik er geen reet aan…