L.A.B Life After Bevallen

Ben er helemaal niet mee bezig, ik denk er nooit aan, totdat mijn fijne vriend G. mij vroeg wanneer ik weer mocht sexen. Ik zei dat ik dat niet wist en dat ik daar dus helemaal niet mee bezig ben. Ik zal je zeggen na zijn vraag ben ik er over na gaan denken en ben als de dood. Dagelijks voel ik mijn buik nog rommelen, aan het helen van die 9 maanden Jaiv te hebben gedragen. Mijn benen doen ook nog pijn van de ruggenprik. Ik heb nu bijna een jaar geen sex gehad en denk dat ik er nog een jaar achteran plak want ik zou nie durven. Ik zou nie weten hoe . En moet ook zeggen ik mis het niet. Zoals iedereen weet ben ik er al nie hondsdol op en doe ik het het liefst alleen op zon- en feestdagen (Jaiv is ook verwekt op Queensday - Mijn moeder zei; Ik dacht dat jij het alleen deed op zon- en feestdagen, Jah mam het was koninginnedag!!!! hahaha).
De verloskundige vertelde mij ook van alles over sex na de bevalling, ik luisterde er niet eens naar, ene oor in, andere uit. Was alleen maar bezig met het te bedenken hoe ik die buik weg zag te krijgen. Wat mij wel is bijgebleven was dat je niet meer zo nat werd de eerste paar keer, nou toen was ik al helemaal genezen. Dat het stroef gaat, dat doet me een pijn!!!
Wat ik wel mis is de aandacht, de smsjes, de telefoontjes, mijn zoenacties, de dates, het alles eromheen. Maar hoe erg ik dat ook mis, ik heb er de tijd niet voor. Ik ga 1 weekend in de maand uit en alles wat daar rondloopt is oud vlees of te jong (moet nog geslacht worden). Zijn het niet eens waard om mijn aandacht aan te geven, mee te bellen of te smsen, laat staan te zoenen. En die ene dag dat ik dan uit ben heb ik het te druk met mijn meiden. Voor de rest heb ik mijn handen vol aan Jaivey. Ik weet dat je leven niet is afgelopen met 1 kind, en ik weet dat ik, Raquel, niet alleen moeder ben, ik ben ook nog Reetsj maar zo voelt het niet. Als ik nu te horen krijg dat als je een kind heb gekregen dat dat het einde is en ik moet trouwen met Jaiv dan schrik ik daar niet van. Beter zelfs dan teken ik daarvoor!!! Opeens dacht ik ook aan hoe moeilijk het wel niet moet zijn om ook maar iets te beginnen, een relatie, een scharrel met kind. Een scharrel mag niet in de buurt bij mijn kind maar die is altijd in mijn buurt. En een relatie (je moet eerst scharrelen voordat het een relatie word dus hoe moeilijk is dat als je al niet kan scharrelen haahah) met een kind lijkt me ook moeilijk, het is toch niet zijn kind. Hij zal er nooit zoveel van houden als dat jij doet. Hij zal Jaiv vervelend vinden als het huilt of een terror is en ik heb nog engelengeduld over. Hij zou zijn kind misschien anders opvoeden dan dat jij doet. Misschien vind Jaivey hem wel niet zo leuk als dat ik hem vind. Als manzijnde neem je niet alleen een relatie met mij, je krijgt Jaivey er ook bij... Je zal maar verliefd worden op iemand maar het werkt niet vanwege je kind?! Zonder na te denken is de relatie dan over. Een relatie hebben, behouden anno 2009 is al moeilijk genoeg zonder kind maar met kind lijkt het me onmogelijk. Ooit zal ik mijn 2de prins op zijn witte vespa tegenkomen die mij met al mijn bagage (flaws and all - Beyonce) en Jaivey neemt maar bereid je maar voor daar zullen nog heel wat columns over geschreven worden...
Tot die tijd heb ik mijn eigen Prince Charming...